Dziergać każdy może

Arbuz i coś jeszcze

2012-02-12T20:51:00.001+01:00

Zgodnie z zapowiedzią pokazuję co jeszcze zrobilam z ostatnich zakupów. Na specjalne zamówienie syna zielona czapka. Wygląda, moim zdaniem, jak piękny arbuz - na zdjęciu nieco gorzej, bo kolory przekłamane.

Czapka naprawdę ciepła, robiona z dwóch włóczek. Dodatkowa warstwa nitek po lewej stronie też grzeje. Kupiłam włóczkę Merino (jasna zieleń) i bardzo mi się ta włóczka spodobała. Jest bardzo miękka i mila w dotyku. Dodałam Oliwię z zapasów. Druty nr 4, 90 oczek na starcie, calość ściągaczem 3 prawe, 2 lewe itd. Zużyłam niecały motek Merino i 1/3 motka Oliwii. Na ukończeniu repeta dla najmłodszej pociech - na starcie 80 oczek, reszta jw.

Jeszcze jedna odsłona Nepala. Tym razem jako otulacz. W robocie błyskawica - w zasadzie jeden wieczór.

Całość w warkocze na 4 oczkach, przedzielone oczkami lewymi. Robiony w jednym kawałku, na okrągło. Druty nr 8, zużycie włóczki 3 motki niemal w całości.

Otulacz jest na tyle długi, że można go owinąć dwukrotnie - ciepło gwarantowane.

Papuga czyli o uwalnianiu się od zapasów i nie tylko

2012-02-10T21:26:00.001+01:00

Papuga pojawiła się zupelnie bez kolejki i w dodatku z zakupionej (a nie zapasowej) włóczki. Ale jak tu się oprzeć Nepalowi w super cenie - gorąco polecam sklep Inter-Foxu można trafić prawdziwe okazje. Nie próbowałam się opierać, tym bardziej, że od razu wpadłam na pomysł co i jak wydziergam.

Zrealizowałam go zresztą błyskawicznie - włóczka zamówiona we wtorek, a sweter przekazany, w bardzo dobre ręce, w niedzielę. Czyżby zapasy bez zmian ...

Sweter robiony od samego środeczka tyłu - zaczęłam od 8 oczek w kółeczko i w co 2 rzędzie dodawałam 8 oczek - po 2 w każdym rogu kwadratu. Po osiągnięciu odpowiedniej wielkości kwadratu robilam oddzielnie część lewą i prawą. Nadal dodawała w co drugim rzędzie 2 oczka po środku i zdejmowałam po 1 oczku przy brzegach.

Zeszyłam rękawy i wykończyłam je ściągaczem. Dookoła części środkowej nabralam równomiernie oczka na ściągacz. Aby sweter nie był za długi i kołnierz za szeroki ściągacz robiłam skroconymi rzędami. Dzięki temu przód swetra jest odpowiedniej szerokości. Zakończyłam i-cordem.

Zużyłam niecałe 6 motków, druty nr 8. Nepal bardzo przyjemny i nadzwyczaj szybki w robocie, w dodatku dość wydajny jak na taką grubość włóczki.

W kwestii zapasów złamałam się dość poważnie i chwilowo ma sporo więcej włóczek niż jeszcze tydzień temu. To jednak włóczki na konkretne rodzinne zamówienia, z których dwa pokażę bardzo niedługo.

Licznik w prawym górnym rogu bije od nowa od 6 lutego.

artesanka odpowiada (14) - ażur

2012-02-05T21:49:00.001+01:00

W odpowiedzi na pytanie Oli opis ażuru pokazanego na zdjęciu powyżej.
Wzór jest oparty na 8 oczkach.
1 rząd 4 oczka prawe, 4 oczka lewe,
2 rząd 4 oczka prawe, 1 narzut, 2 oczka lewe razem, 2 oczka lewe,
powtarzać rząd 2 (narzut przerabiać na prawo)
ostatni rząd 4 oczka prawe, 4 oczka lewe,
zakończyć.

Zimowe różności

2012-02-04T11:53:00.000+01:00

Po pierwsze zima w Austrii, gdzie byliśmy silną grupą na nartach (w porywach 13 osób).

I widok z okna naszego pokoju. Jak przyjechaliśmy to w okolicy hotelu wcale nie było śniegu. W ciągu jednej doby spadło ponad pół metra, ale nie spowodowało to żadnych utrudnień komunikacyjnych. Główna droga w dolinie bardzo szybko została wyczyszczona ze śniegu i jeździliśmy po czystym asfalcie. A na pamiątkę przywieźliśmy solidną szuflę do śniegu, dwukrotnie większą niż dostępne w Polsce.

Pokazany w poprzednim poście otulacz - w innym świetle :)

Śnieg padał tak mocno, że zanim zrobiłam zdjęcie już było go trochę na otulaczu.

Błyskawiczne getry - zamówione w środę, skończone w czwartek.
Rozmiar dziecięcy, na bardzo szczupłą nogę. Powinny dobrze grzać, bo włóczka ma 50 % wełny (granatowa to Lanagold, a czerwona to coś podobnego).

Poza tym specjalnie wybrałam ścieg, w którym po lewej stronie drugą warstwę tworzą nitki pomocnicze. Druty nr 4, zużycie włóczki ponad 10 dkg, ale mniej niż 15 dkg, w obwodzie 40 oczek.

W drodze czyli 22 tysiące oczek

2012-01-24T10:09:00.001+01:00

Początek - okolice Grójca
Koniec - okolice Salzburga
Szalootulacz z resztek Prestige i Ranco Multy. Otulacz w brązach majaczył gdzieś na horyzoncie.
Miałam w planie inną robótkę na trasę do Austrii, ale zapomniałam szalika i musiałam ten brak uzupełnić.
Druty nr 4, zużycie włóczki około 15 dkg, całość robiona na okrągło ściegiem francuskim, na zakończenie pas dwustronnych kwadratów - żeby nie wyjść z wyprawy.
Tutaj dziś zima w pełni, choć wczoraj padał deszcz.
W nocy spadło 30 cm śniegu i nadal sypie.
Ps. To wpis z telefonu stąd układ ze zdjęciami na końcu.

Warkocze

2012-01-19T20:55:00.000+01:00

Grube i cienkie, wszystkie długie i rude do niemożliwości.

Miałam ochotę na coś szybkiego i ciepłego - nie ażury, skomplikowane wzory, tylko z głowy, bez patrzenia w schematy. Wyciągnełam Merino Bulky, którą już miałam kilka razy na tapecie, ale zawsze z jednakowym efektem - sprute kłębki zamiast motków.

Otulacze są dla mnie hitem sezonu więc pomyślałam o kolejnym, znacznie pokaźniejszych rozmiarów od dotychczas wydzierganych, z solidnym golfem.

Otulacz, niemal poncho, sięga do nadgarstków. Już miał swoją premierę - sprawdza się na kurtkę, ale także w chłodniejszym wnętrzu.
Robiłam go od dołu - nabrałam 150 oczek czyli 10 motywów po 15 oczek. 1 motyw to:warkocz na 6 oczkach, 3 oczka lewe, warkocz na 3 oczkach, 3 oczka lewe.

Od wysokości ramion zbierałam oczka - najpierw w pasach oczek lewych, potem w szerokim warkoczu, a potem w wąskim. Golf na 60 oczkach, nie zamykałam oczek na drutach tylko zaszyłam wg własnej koncepcji - i chyba nie umiem takiego zaszycia powtórzyć - brzeg jest przyjemnie luźny.
Na każym zdjęciu inny kolor, ale taki urok sztucznego oświetlenia.
Zużyłam prawie 6 motków, druty nr 8. Nabrałam oczka na drutach nr 7 sposobem włoskim i na nich przerobiłam pierwsze dwa rzędy.
I jeszcze słowo o włóczce - kupiłam ją kiedyś okazyjnie, z myślą o dużym, rozpinanym swetrze, ale Merino Bulky okazała się na to za gruba. Miałam kłopoty z dopasowaniem grubości drutów - dzianina była mocno dziurawa albo sztywnawa. Ten otulacz to kompromis i pomysł na wykorzystanie zapasów, bo cały czas trwam w postanowieniu i nie kupuję włóczki.
Dokładny przegląd zapasów wykazał:
- ogromne ilości półmotków - dwie spore szuflady
- duże zapasy cienkich włóczek na szale i chusty (ale na razie nie mam ochoty na ażury)
- ograniczony wybór włóczek na większe projekty (swetry, bluzki), w dodatku w sporow kolorze pomarańczowym!!!

Dwustronny kocyk

2012-01-15T16:01:00.000+01:00

Po pierwsze podziękowania dla Doroty, która dokładnie opisała mi technikę dwustronnego dziergania i zachęciła do próbowania.

Próbka wypadła pomyślnie, więc wciągnęłam niemowlęcy kocyk na listę planowanych robótek.
Przegrzebałam moje zapasy i wybrałam zestaw niebieski z białym i szarością.
Chciałam, żeby kocyk miała dwie, mocno różniące się strony i tak jest:

Strona jasna

Strona ciemna

Kolorystyka oczywiście jest wspólna, bo po obu stronach kolory się spotykają.

Włóczki wybrane na kocyk są łatwe w utrzymaniu czystości i można prać kocyk w pralce na programie delikatnym, w 30-40 stopniach.

Wykorzystałam resztki akryli - Elian, Pearl i nieznanego w turkusie, bawełniano- akrylowych Salsy i Jeans (podwójna nitka) oraz bawełny, też bez etykiety i jeszcze Country Tweed z niewielką domieszką wełny i alpaki.

Mnie dwustronna dzianina wychodzi luźniej niż zwykła, więc użyłam drutów 3,5, a i tak wcale nie jest bardzo ściśle.

Zaskoczyło mnie spore zużycie włóczki - około 40 dkg na kocyk 75 cm x 80 cm.

Nabrałam 100 oczek i przerobiłam 3 rzędy ściegiem francuskim. W 4 rzędzie dodałam drugi kolor na środkowych 94 oczkach (8 razy 12 +10). Skrajne 3 oczka z każdego brzegu przerabiałam ściegiem francuskim, tylko jednym kolorem (zawsze ze strony jasnej).

Praca jest mozolna, bo łatwo o pomyłkę przy zmianie koloru. Miałam różne pomysły na skomplikowane wzory i dobrze, że z nich zrezygnowałam, bo na pewno nie ustrzegłabym się błędów. Nawet w tym prosty wzorze przy każdej zmianie kolorów musiałam coś poprawiać. Nna szczęście nie wymagało to prucia, tylko spuszczenia kilku oczek.

Cieszę się, że skończyłam kocyk i chwile zwątpienia (po 2-3 motywach) już za mną. Na pewno będę wracać do tej techniki, bo efekt końcowy jest bardzo ciekawy.

Toskania (2) _ Scarlino

2012-01-13T16:07:00.002+01:00

Na zdjęciu hotelik w Scarlino - Toskania (wybrzeże etruskie).

U mnie za oknem niezmiennie szaro albo buro - jak kto woli, wieje niemiłosiernie i co jakiś czas pada. Udało mi się wcelować ze spacerem w lepszy moment i zobaczyłam, że nie tylko mój synek mocno wierzy w rychłe nadejście wiosny, ale także leszczyna szykuje się już do wiosny - zacznie pylić lada moment.
Skończyłam dwustronny kocyk dla niemowlaka, ale z pokazaniem wstrzymuje mnie brak jaśniejszej chwili na fotki.
Zapraszam więc po raz kolejny do Toskanii - pełnej słońca i nieodpartego uroku.
Przedstawiam Wam Scarlino - maleńkie miasteczko, przyklejone do skalistego wzgórza.
Nie wspominają o nim przedwodniki, bo nie ma tu światowej klasy zabytków. Jest za to cisza i spokój - nawet w sierpniu - gdy w Sienie czy Pizie kłębią się tłumy.
Scarlino (prowincja Grosseto) jest położone 20 km od Piombino (połaczenie promowe z Elbą) i około 8 km od morza - bardzo ładne piaszczyste plaże. W tym roku odwiedziliśmy Scarlino po południu, po porannym plażowaniu.
Czas potrzebny na nieśpieszny spacer (i krótką wizytę na placu zabaw) to około 2 godzin.

Na zdjęciu powyżej maleńki kościółek - dzwonnica XIV wiek, reszta dużo nowsza.

Nie ma tu samochodów - uliczki są zbyt wąskie i zbyt strome. Droga biegnie nieco poniżej Scarlino.

Za to bez trudu można spotkać wygrzewające się na bruku koty. Są znacznie chudsze niż nasze dachowce, ale bardzo przyjazne - pozowały bez chwili wahania.

Z miasteczka roztaczają się piękne widoki - powyżej na południowy zachód czyli w głąb lądu. Na pierwszym planie widać płaskie tereny rolnicze, a dalej wzgórza, na których leży Massa Marittima.

Tu widok w kierunku morza - na horyzoncie majaczy zarys Elby. Pierwszy raz w Toskanii byłam 3 km od Scarlino - mieszkaliśmy na jednym z widocznych tu wzgórz i podobny widok rozciągał się z basenu.

Typowe toskańskie zabudowania - w jednym zakrętów drogi prowadzącej do Scarlino. I jeszcze wszechobecna zieleń - w maju soczysta i w bardzo wielu odcieniach prezentuje się ciekawiej niż w sierpniu, kiedy trawa żółknie, a krzewy i drzewa mają się dobrze, tylko jeśli są nawadniane.

Z miasteczka można się przespacerować do ruin położonego nieco wyżej zamku.

W XV wieku miał znaczenie startegiczne. Położenie rzeczywiście wymarzone - widok na okolicę - ponad 180 stopni, a za plecami dość trudne do sforsowania skaliste wzgórza.

I jeszcze przyroda - piękna i bujna.

Jedna z nielicznych wad majowego wyjazdu - figi można podziwać tylko na drzewach. Nie ma świeżych owoców, jakimi zajadaliśmy się w sierpniu.

Żywopłot pełni tutaj wiele funkcji - poza wydzieleniem drogi, jest solidnym zapasem przypraw. Na pierwszym planie rozmaryn, w głębi, po drugiej stronie drogi liść laurowy.

Widząc takie krzewy rozmarynu rozumiem prostotę i dostępność przepisu, w którym pstrągi piecze się na gałązkach rozmarynu.

I jeszcze uwaga praktyczna o świeżych liściach laurowych - ich aromat jest znacznie mocniejszy niż suszonych liści laurowych.

Nie wiedząc o tym za pierwszym razem ugotowałam zupę jarzynową o smaku laurowym.

* * *

A na koniec muzycznie. Wczoraj byłam w Filharmoni Narodowej na koncercie Orkiesty Starussowskiej Obligato. Bardzo udany wieczór - repertuar łatwy i przyjemny, a wykonania bardzo dobre. Najbardziej cieszyła mnie radość z jaką cała orkiestra grała, a soliści śpiewali. Wspaniały nastrój udzielił sie publiczności, a na bis usłyszeliśmy wiązankę motywów z filmu "Piraci z Karaibów" oraz marsza Radetzkiego.

Toskania (1) - Masa Marittima

2012-01-07T15:38:00.002+01:00

W Toskanii byłam trzykrotnie i mam nadzieję jeszcze wielokrotnie tam wracać. To wyjątkowej urody kraina - interesująca historycznie i turystycznie, świetne miejsce szczególnie na urlop na przełomie maja i czerwca. Długie dni i naprawdę ciepło, morze w sam raz do kąpieli i nie ma tłumów, jakie kłębią się tutaj w pełni sezon, szczególnie w sierpniu.
Dziś zapraszam do Massa Marittima - miasteczka leżącego około 20 km od via Aurelia (drogi biegnącej wzdłuż wybrzeża liguryjskiego), na bogatych w rudy metali wzgórzach. Mijaliśmy to miasteczko podczas poprzednich podróży, nie zaglądając tu bo główna droga wiedzie doliną, a czasu było niewiele.
W tym roku przyjechaliśmy specjalnie w pierwszą niedzielę po 20 maja, by trafić na Balestro del Girifalco.

To odbywający się dwa razy do roku turniej łuczniczy, będący rywalizacją 4 dzielnic miasta.

Święto trwa cały dzień i jest połączone z przemarszami reprezentacji dzielnic uliczkami miateczka.

My obejrzeliśmy tylko przemarsze, gdyż zawody łucznicze odbywają się wieczorem, a trafiliśmy tu po długiej podróży. Bębniarze wybijający rytm marszu robili ogromne wrażenie, szczególnie w wąskich uliczkach, gdzie bębny po prostu grzmiały.

Poza tym katedra - nie mogliśmy jej zwiedzić, gdyż plac przed katedrą był przygotowywany na wieczorne występy i zamknięty dla zwiedzających.

Ozdobą katedry jest romańska wieża.

Architektura nie obiega od architektury innych toskańskich miasteczek - tu urokliwa brama, sięgająca nieba.

I most nad ulicą.

Choć na zdjęciach pogoda piękna to pod koniec pokropił nas deszcz.

O tym warto pamiętać - w maju w Toskanii może padać, czasem nawet bardzo mocno. Rok temu ulewny deszcz przegonił nas w końcu z Florencji.

Wiosennie i kolorowo

2012-01-01T21:14:00.000+01:00

Skoro wiosennie dookoła to pokażę moją tęczę, z zapasów i z prezentów - na razie w postaci nieprzerobionej:

Zebrałam razem 29 różnych motków (Alpaca Dropsa i Drops Delight) i myślę co dalej.

Z kalendarza wynika, że jest 1 stycznia czyli zima powinna już u nas na dobre gościć, a dziś było tak jak widać na zdjęciach.

Na spacerze spotkaliśmy parę łabędzi

i brzydkie kaczątko

A przy śniadaniu wydawało mi się, że słyszę brzęczenie osy. Zignorowałam ten dźwięk jako nieprawdopodobny o tej porze roku, ale okazało się, że osa nas odwiedziła. Skąd się wzięła nie mam pewności, ale chyba została przyniesiona z drewnem do kominka, ugrzała się w domu i nabrała chęci do życia.

Mikołaj postanowił utwierdzić mnie w moim postanowieniu niekupowania włóczki i obdarował mnie dwoma precelkami:

To Merino Lace od malabrigo. Już myślę o otulaczu, ale na razie łapię oddech od bardzo cienkich włóczek, więc tylko się przytulam do tej super miękkiej wełenki.

A po Świętach fioletowo

2011-12-29T22:19:00.002+01:00

Bardzo dziękuję za wszystkie życzenia.

Skończyłam super ciepły otulacz, inspirowany otulaczem Renewelt. Rewelacja, choć początek nie był łatwy.
W mojej wersji otulacz raczej do użytku w chłodnych wnętrzach niż na kurtkę czy płaszcz. Grzeje świetnie, ale dzięki luźnemu dekoltowi nie przegrzewa.
Nitka główna to Magic Fine (niecałe 2 motki po 10 dkg), nitka jasnozielona to Lima w odcieniu avocado (niecałe 3 motki po 5 dkg), druty 5,5 mm. Szczególnie dumna jestem z lewej strony (prawy dolny róg zdjęcia).

Poza tym jeszcze nieduża chustka z resztki akrylu micro. Pomysł własny, bardzo łatwy do wykonania. Całość ściegiem francuskim (wszystkie oczka prawe). Zaczęłam od 4 oczek, W drugim rzędzie da ostatnie oczka przerobiłam dwukrotnie czyli miałam 6 oczek. I tak samo w kolejnych rzędach - w każdym dwa ostatnie oczka przerabiałam dwukrotnie.
Całość zamknęłam icordem na 2 oczkach, a na końcach zrobiłam szydełkowe, zakręcone frędzle.
Poza tym dzieje się wiele, ale nie na drutach. Generalne porządki, trochę przemeblowania i całe dnie mijają mi w zasadzie bez drutów.
P.S. W ogrodzie ciągle zielono, a najmłodsza pociecha ciągle powtarza "Śniegu nie ma, a ja mam taaaką ochotę coś ulepić"

Święta, święta ...

2011-12-23T16:18:00.000+01:00

Rodzinnych, pogodnych i radosnych

Świąt Bożego Narodzenia,

chwil spokoju i zadumy

życzy

artesanka

Ślimak na mrozy

2011-12-20T21:53:00.000+01:00

I jeszcze jeden ślimak na zamówienie.

Tym razem z Katii Azteca nr 7834. Włóczka gruba, mięsista, w pięknym zestawie kolorystycznym.

I chociaż czapka spora - na obwód głowy 58 cm i długa, z możliwością wywijania, zużyłam tylko 1 motek. Druty nr 5.

Czapka, nawet bez wywijania jest bardzo ciepła, taka na prawdziwą zimę.

P.S. U mnie od godziny pada śnieg więc może jednak będzie biało na Święta.

Weekend bez drutów

2011-12-18T21:35:00.000+01:00

Od piątkowego ranka nie miałam drutów w ręku - nie pamiątam kiedy miałam taką przerwę w dzierganiu, ale świąteczne przygotowania mają póki co piewszeństwo.
Weekend upłynął pod znakiem porządków (poremontowych) oraz pierwszych świątecznych przygotowań. Mam już pierniczki, w 2 wersjach - miękkie i słodkie oraz twardsze i bardzo pikantne. Poza tym makaroniki, na które przepis znajdziecie tutaj. I oczywiście keks - bakalii była spora misa, a gotowego ciasta 6 średnich foremek.

W tygodniu skończyłam Citrona na zamówienie, z włóczki Angel - 2 motki, druty nr 4.

Miękkość i lekkość Angela jest zachwycająca. Kolor wg pierwszego zdjęcia.

I dla porządku męski komplet w komplecie - czapka została odnaleziona, ale że manekin ma bardzo małą główkę to męska czapka opada mu głęboko na nos.

Łańcuch

2011-12-11T15:08:00.001+01:00

Choć grudzień łańcuch wcale nie jest choinkowy.

To szalonaszyjnik, w formie przeplatających się ogniw łańcucha.

Ogniwa wykonane metodą icord i zeszywane.

Całość około 2,5 metra. Jesli ma naprawdę grzać można owinąć 4 razy, jesli nie jest aż tak zimno to dwa lub trzy.

Włóczka Magic Fine - resztki, pewnie ponad 5 dkg, druty 3,5 mm.

Poza tym dwa icordowe naszyjniki z kwiatem.

I męski komplet - tu tylko golf bo czapka zaginęła. Mam nadzieję, że tylko chwilo, bo to prezent. Ale gdy w domu remont, a za pasem święta łatwo o chwilę nieuwagi - skończoną czapkę wsadziłam gdzieś.
W ramach remontowych porządków zorientowalam się ile mam naprawdę włóczkowych zapasów i mam już postanowienie, co prawda nie noworoczne, ale bardzo mocne i póki co nieograniczone w czasie. NIE KUPUJĘ WŁÓCZEK, poza włóczkami na zamówione robótki.
P.S.1.Z niecierpliwością czekam na śnieg, bo mam już szczerze dosyć jesienno-zimowej
trawki jako tła.
P.S.2. Polecam zaglądanie do internetowego sklepu Interfoxu - można kupić świetne włóczki w rewelacyjnej cenie (teraz np. Angel (khaki) - Berger de France po 4,50 za motek). Trafiłam tam przypadkiem, kupując brązowego Angela na zamówiówiony szal.

Pozytywne skutki uboczne awarii

2011-12-04T20:44:00.001+01:00

Tak, awaria serwera może mieć też pozytywne strony - dodatkowy czas na robienie na drutach. Poza tym same kłopoty, które trwały cały tydzień, a i tak jeszcze nie wszystko działa jak powinno. Tak już jest z komputerami - działające ułatwiają życie, ale w razie awarii problemów cała masa.

Ale skoro miało być o pozytywach - udało mi się skończyć kolejną chustę z Rainbow, zaczętą ponad miesiąc temu. Znów na liście jedna rzecz mniej. Wielkość motka jest powalająca i na początku wydaje się, że to włóczka bez końca, niemal nie do przerobienia. A potem iespodziewanie zaczyna jej szybko ubywać i trzeba dobrze wcelować z rozpoczęciem falbanki. Prucie raczej wykluczone, bo to boucle i rwie się przy tym niemiłosiernie.

Tutaj druty nr 4,5, zużyłam około 85 % motka. Chusta z gatunku do owinięcia, ale nie bardzo długa - mnie sięga do nadgarstków. Myślę, że będzie wygodna do noszenia, bo nie krępuje ruchów.

Nieduże otulenie - szybkie w wykonaniu, bo na drutach nr 7. Z okazyjnie kupionego grubego moheru. Dziwna nitka - dość gruba, z długim włosem, w robocie trudna przez ten włos. Dzianina nie jest lejąca, niby miękka a jednak nie układa się dobrze - tak jak gdyby była sztywna. Mam nadzieję, że kąpiel w płynie do płukania trochę to zmieni. Ścieg francuski, wzór z inspiracji narzutki u Antoniny, ale ostatecznie na bieżąco korygowany, w sposób istotny.

I jeszcze drobne - znów mam fazę biżuteryjną. Technika icord jak zwykle budzi mój zachwyt.

Fioletowo-pomarańczowy to po prostu bardzo długi sznurek na 3 oczkach, ale z włóczki o bardzo zmiennej grubości, co tu daje rewelacyjny efekt.

W naszyjniku z szafirowym sznurek jest cieńszy w miejscach gdzie są korale (mały otwór w ceramicznych koralach nie pozwalał na więcej).

Do naszyjnika z uśmiechniętą buźką zrobiłam bardzo długi sznurek, złożyłam go na pół i przeplatałamna zmianę oba końce (luźno), a potem je zeszyłam.

W naszyjniku z różową kulą (filcowaną) wykorzystałam pomysł ze ślimakowej czapki. Część do zawieszania jest wykonana jak bardzo wąska "czapka" i tak jak czapka zeszyta.

I znów drobiazgi

2011-11-27T20:56:00.001+01:00

To jeszcze nie Święta, ale już czas się do nich szykować. Inspiracją do wykonania tych gwiazdek jest projekt z ravelry, ale w mojej wersji bez szycia. Włóczka z zapasów - kremowa ze złotą nitką - gwiadki są masywne, ale to pierwsze podejście.

Z okazji urodzin najstarszego syna dostała prezent i ja - 2 motki wełny Worsted Emeral Blue wyprodukowanej przez Malabrigo. I póki co z części piewszego motka wykluł się naszyjnik, z funkcją grzania. Ma ponad 2 metry długości i można go owinąć wokół szyi od 2 do 4 razy - grzeje znakomicie.

I jeszcze Illusion - włóćzka, na którą od dawna miałam ochotę.

Kolejna kamizelka, wzór wg chusty Kiri. Na całość w rozmiarze 46 zużyłam nieco ponad 3 motki, druty nr 5,5. Robótka szybka, dlatego zaliczam ją do drobiazgów. Kamizelka grzeje jak trzeba, chociaż włóczka ma tylko 22% wełny.

Uzupełnia ją naszyjnik z tej samej włóczki, z drewnianymi koralami. Lubię takie proste naszyjniki, ale trudno znaleźć korale z dużym otworem - te mają otwór o średnicy 1 cm.

I jeszcze muzycznie - ostatni tydzień obfitował w atrakcje.

Tydzień temu poranek muzyczny dla dzieci w Teatrze Wielkim - o trąbkach i waltorniach. Ciekawy i udany, ale nie aż tak pasjonujący jak poprzedni, o instrumentach pekusyjnych.

W czwartek recital fortepianowy młodej ukraińskiej pianistki Anny Fedorovej, w Filhamonii Narodowej. Bardzo ciekawy repertuar i znakomite wykonanie. Publiczność była zachwycona (my też).

A wczoraj "Dziadek do orzechów i król myszy" w Teatrze Wielki. Znakomita muzyka, a do tego piękna inscenizacja i taniec. Całość świetna. Najmłodszy syn (5 lat) zaraz po wyjściu z teatru dopytywał się kiedy znów przyjdziemy na to przedstawienie, bo chciałby je znów zobaczyć.

Czerwień

2011-11-21T20:52:00.001+01:00

Gdy tylko zobaczyłam, że Lace Drops będzie dostępna w czerwieni od razu wiedziałam, że muszę ją mieć. Czerwień zawsze lubiłam i ciągle do niej wracam.

Gdy włóczka do mnie dotarła nie miałam ochoty brać się za taką cieniznę. Poleżała, poczekała i pierwszy motek doczekał się realizacji.

Wzór też wpadł mi w oko latem, na stronach Dropsa. Oczywiście zrobiłam po swojemu: tylko 4 powtórzenia ażuru, a potem skrócone rzędy, podobnie jak w Annis. Druty nr 3, zużyłam 3/4 motka czyli około 600 metrów włóczki.

Zblokowało się znakomicie.

Rozmiary szala są pokaźne - długość niemal 2 metry, a szerokość w najszerszym miejscu około 45 cm.

Możliwości omotania na szyi i ramionach jest naprawdę wiele.

A miękkość i delikatność wełny z jedwabiem daje rewelacyjny efekt - szal jest zwiewny i szlachetny, a jednoczesnie zauważalnie ciepły.

Ślimakowy golf na zamówienie

2011-11-19T22:35:00.001+01:00

Jeszcze z podróży do Wrocławia - nie miałam do tej pory czasu na zdjęcia.
Na wyraźne zamówienie najmłodszej pociechy golf ślimakowy. Dolna część wykonana tak jak czapka, góra ściegiem francuskim. Wszystko w jednym kawałku, bo nie lubię szyć dzianiny.

Wykorzystałam skrócone rzędy - 4 rzędy na całej wysokości, 2 tylko w dolnej części, 4 rzędy na całej wysokości, 2 tylko w dolnej części itd. Z efektu końcowego jestem super zadowolona, bo golf świetnie okrywa również ramiona.

Weekend we Wrocławiu

2011-11-14T17:00:00.000+01:00

Plan powstał kilka tygodni temu, ale okoliczności w międzyczasie nie były bardzo sprzyjające. Jednak udało się i spędziliśmy 3 dni we Wrocławiu, w bardzo miłej gościnie, za którą serdecznie dziękujemy. Na zdjęciu powyżej widok z katedralnej wieży.

Pogoda jak na listopad wspaniała - chłodno, ale słonecznie, a od soboty prawie bezwietrznie.

Starówka wrocławska w coraz większym rozkwicie, chociaż miasto jest bardzo rozkopane, co utrudnia komunikację. Wielkim plusem komunikacji miejskiej jest możliwość kupienia biletów w automacie w każdym tramwaju czy autobusie - płatność specjalną kartą albo kartą zbliżeniową.

Z okazji Święta Niepodległości odbyła się parada, z wojskową orkiestrą. Na zdjęciu powyżej konie w drodze na paradę.

Poza zwiedzaniem starówki najmłodsza latorośl zażyczyła sobie wizyty w ZOO i to był świetny pomysł. Przywitała nas żyrafa, a potem było jeszcze ciekawiej.

Wybieg dla niedźwiedzi, ktore można obserwować ze specjalnej kładki.

Słonie, traktowane bardzo serio, w świetnej komitywie z opiekunem, tu w czasie treningu.

I oko w oko z tygrysem - dwa tygrysy na wybiegu, którego ogrodzenie jest w dużej części przeszklone. Można niemal "pogłaskać" tygrysa przez szybę.

I jeszcze 3 (a właściwie 4) gracje czyli wizyta u zwierząt domowych, które można karmić specjalną karmą.

Poza tym Panorama Racławicka - jak zawsze budząca mój podziw. Powierzchnia tego płótna to 1800 m2 czyli więcej niż mój ogród, a zostało namalowane w ciągu 9 miesięcy!

I rzut oka na Ostrów Tumski i Wyspę Piaskową.

Zadziwiające, ale nawet w listopadzie pływają statki spacerowe.

Obejrzeliśmy też megawidowisko operowe w Hali Stulecia (Ludowej) - muzyka Aleksandra Borodina interesująca, szczególnie w drugiej części, bardzo ciekawa scenografia i kostiumy, ale muzycznie nie dorównuje wielu warszawskim spektaklom operowym. Poza tym w Hali było bardzo zimno i siedzieliśmy w kurtkach. A komfort, przy 3,5 godzinnym spektaklu ma znaczenie.

A to plakat, napotkany na jednej z wrocławskich uliczek. Ja dziergam głównie na rynek krajowy, choć są wyjątki, a Wy?

Ślimak po francusku

2011-11-09T20:37:00.003+01:00

I znów czapka. Tym razem w fiolecie. Kilka lat temu dostałam pod choinkę kilka motków włóczki w odcieniach fioletu. Zrobiłam z niej chustę i cienką czapkę. Z reszty miała być druga, cieplejsza czapka - z tego co wtedy zrobiłam nie byłam zadowolona, sprułam i odłożyłam włóczkę. Zabierałam się za nią już kilkakrotnie, ale bez przekonania i w końcu jest :)

Nazwałam ją ślimak po francusku, bo jest zrobiona inaczej niż poprzednie. Na wywiniętej części widać, że robiłam 3 rzędy oczek lewych i 1 oczek prawych. Dlatego prawa i lewa strona czapki są różne, ale czapka nadal jest dwustronna.

I znów Annis - tym razem to debiut Filsilka - mieszanki wełny merino i jedwabiu. Świetna włóczka i w robocie i w blokowaniu. Z pięknym połyskiem, anakomita na dzianiny na specjalne okazje. Na pełnowymiarowy Annis (bez guzków) zużyłam około 7 dkg, druty nr 4.

I na koniec pierwsza próbka dwustronnej dzianiny. Z wielkim podziekowaniem dla Doroty, za zachętę i przesłany minikurs.
To wcale nie jest takie trudne jak się na początku wydaje. Muszę jeszcze popracować nad detalami wykończeniowymi, bo w planie dziecięcy kocyk.

Drobiazgi

2011-11-06T18:28:00.000+01:00

Bardzo dziękuję za komentarze do ostatnich postów i wszystkie maile.

Dziś mam do pokazania trzy niewielkie chusty.

Po pierwsze znany i lubiany Annis, z broszką. Włóczka Lana Grossa, 1 motek 100g/420 m, druty nr 4. Jak zwykle pominęłam wykonanie ozdobnych guzków - na tej włóczce i tak byłyby niewidoczne, a poza tym zepsułyby mi przyjemność robienia tego szala.

Po drugie nieduża chusta wg Dropsa. Miałam ochotę ją zrobić już od pewnego czasu. W robocie trochę monotonna. Włóczka Superlana Classic - ostatni motek z zapasów i ciut z przedostatniego, druty nr 3,75. Włóczki nie starczyło na szydełkowe wykończenie, ale i tak nie miałam w planie ozdobnych chwostów, więc obrobiłam całość cieniutką Alpaką, w pasującym odcieniu beżu. Końce są bardzo długaśne i dlatego następną zrobiłam trochę inaczej.

Dodawałam oczka szybciej - 2 oczka co 6 rzędów, a poza tym zrobiłam oddzielnie 2 symetryczne części i zeszyłam je ściegiem dziewiarskim po środku tyłu. Aby ograniczyć zwijanie się brzegów 3 brzegowe oczka z każdej strony pzerabiałam ściegiem francuskim. Tym razem włóczka Magic Fine - oczywiście też zapasów - niecały jeden motek, druty nr 3,75.

I jeszcze muzycznie - dziś byliśmy w Teatrze Wielki na poranku muzycznym - "Magiczny świat instrumentów perkusyjnych" i naprawdę było magicznie - ciekawie dobrany repertuar i świetne wykonanie. Nie tylko dzieci, ale i dorośli dobrze się bawili, a muzycy też sprawiali wrażenia zadowolonych. Na YouTube znalazłam najzabawniejszy z usłyszanych dziś utworów - w innej, ale równie zbawnej, interpretacji. Zatem zapraszam na Eine kleine Tischmusik.

artesanka odpowiada (13) czyli o ślimaku jeszcze słów kilka

2011-10-31T20:30:00.000+01:00

Czapka "Tęczowy ślimak" - włoczka Angora Gold Batik Design (5 dkg).

Na zdjęciu ta sama czapka z dwóch stron.

Cieszę się bardzo, że ślimakowa czapka zyskała Wasze uznanie. Kilka osób pytało mnie jak ją zrobić, a więc wyjaśnienia.
Czapkę robimy w poprzek, zeszywamy szew (ukośny) i zbieramy brzeg na jednym końcu rękawa powstałego po zeszyciu - to będzie góra czapki. Ja przewlekam nitkę przez brzegowe oczka i mocno ją ściągam.
Oczka nabieramy metodą provisional cast on. Liczba oczek w moich czapkach od 60 do 90.
Czapkę robimy ściegiem pończoszniczym, zmieniając co 3 rzędy stronę prawą i lewą tzn.
1 rząd oczka prawe - 1 oczko brzegowe, 2 i 3 oczko przerobić razem na prawo, oczka prawe, przed ostatnim oczkiem (brzegowym) nabrać oczko z poprzecznej nitki poprzedniego rzędu.
2 rząd oczka lewe
3 rząd oczka prawe -1 oczko brzegowe, 2 i 3 oczko przerobić razem mna prawo, oczka prawe, przed ostatnim oczkiem (brzegowym) nabrać oczko z poprzecznej nitki poprzedniego rzędu.
4 rząd oczka prawe.
5 rząd oczka lewe - 1 oczko brzegowe, 2 i 3 oczko przerobić razem na lewo, oczka lewe, przed ostatnim oczkiem (brzegowym) nabrać oczko z poprzecznej nitki poprzedniego rzędu.
6 rząd oczka prawe
Powtarzamy te 6 rzędów do osiągnięcia długości równej obwodowi głowy.
Zeszywamy brzegi dzianiny ściegiem dziewiarskim.
Dzianina przed zeszyciem będzie miała kształt równoległoboku (ukośny). Dzięki temu po zeszyciu paski będą zakręcone.

Fiolet też lubię

2011-10-30T20:38:00.000+01:00

Polubiłam włóczkę Rainbow i kolejna rzecz z listy gotowa. Tym razem na podobieństwo półplasterka. Gotowy otulacz jest bardzo ciepły - niesamowicie mnie ogrzewał, gdy trzymałam go na kolanach przy zamykaniu oczek, a trwało to trochę bo do zamknięcia miałam ponad 700 oczek na końcu falbanki.

Zużyłam prawie cały 1 motek czyli około 32 dkg włóczki, druty nr 4,5. Plasterek jest spory - długość na plecach to ponad 80 cm.

I kolejna rzecz z listy gotowa, w planach jeszcze jeden motek tej włóczki - tym razem w czerwieniach.
Skończyłam jeszcze jedną pozycję z listy - zaczęty na początku lata szalo-sweter, inspirowany książką Nicky Epstein "Knitting a Kiss in Every Stitch".

Wzór wykombinowałam sama - na plecach 11 raportów, a przody po 5. Nie ustrzegłam się drobnych błędów we wzorze, ale to w końcu ręczna robota.

Na zdjęciu całość wygląda trochę niezgrabnie, ale na figurze układa się nieźle i znakomicie grzeje. Siedzę teraz w tym wdzianku na nieco chłodnym strychu i już czuję, że się z nim zaprzyjaźniłam na chłodne dni. Zużyłam 65 dkg włóczki, druty nr 3,75. Włóczka to 100% wełna merino, włoskiej produkcji, kupiona w uroczym sklepiku w Lucce. Właściwie nie umiem wyjaśnić dlaczego wybrałam taki kolor, ale polubiłam go w trakcie pracy. Wełna jest znakomita w robocie, a dzianina super elastyczna i ciepła.
A na liście już tylko 5 pozycji czyli mniej niż połowa!!!
I jeszcze drobiazgi, w tak zwanym międzyczasie.

Druga czapka ślimakowa - na zamówienie najmłodszej latorośli, w nieco mniejszym rozmiarze niż moja.

I szaliko-chusta na prezent, na motywach z Garnstudio, opracowanie własne. Włóczka to Ranco Multy - miałam 2 motki, ale znacznie różniące się odcieniem, więc musiałam wykombinować coś z jednego, a drugi na razie czeka. Zużycie włóczki 8-9 dkg, druty nr 4.

Udało się końcu rozpocząć sezon w FIlharmonii Narodowej - pierwszy koncert odpuściliśmy ze wzgledów zdrowotnych. W ostatni czwartek byliśmy na koncercie kwartetu smyczkowego Dafo, z Krakowa. W programie Mozart, Schulhoff i Szostakowicz, a na bis Penderecki. Bardzo udany wieczór, chociaż Pendereckiego nie rozumiem. Na szczęście utwór był krótki, a wykonawczynie dobrze się przy jego wykonaniu bawiły. Najmłodsza pociecha (niecałe 5 lat) zachowywała się całkiem znośnie, choć pod koniec była umęczona niemiłosiernie.

Według listy

2011-10-23T16:54:00.003+02:00

Pisałam kilka postów temu, że próbując zapanować nad liczbą rozpoczętych i zaplanowanych robótek zrobiłam ich listę. Miałam szczery zamiar się jej trzymać - pomysłów jest jednak zbyt wiele i mniej więcej co druga robótka jest spoza listy. Ale jak się oprzeć takim wzorom jak pokazany powyżej ścieg "tkacki"?

Znalazłam go na ravelry i musiałam natychmiast wypróbować. Sporo czasu zajęło mi przejrzenie zapasów, żeby zebrać jak największą liczbę pasujących kolorów. Tylko z zapasów wybrałam ponad 20 motków w odcieniach niebieskiego, zielonego, szarego oraz cieniowanychw tych kolorach. Od dawna myślałam o sporym szalu więc nabrałam ponad 350 oczek, jako długość szala. Przerabianie chwilę trwało, ale już jest.

Gotowy szal waży prawie 40 dkg - dzianina jest zwarta i mało rozciągliwa, a przy tym bardzo ciepła.

Kiedy skończyłam szal okazało się, że zielona czapka, do której miałam go nosić gdzieś wsiąkła i znów zamiast za rzeczy z listy wzięłam się za cos innego. Miałam w zapasach cieniowaną Cashmirę, której użyłam też w szalu. Znalazlam wzór ślimakowej czapki i gotowe.

Pierwszą wersję zrobiłam inaczej niż w opisie i dlatego mam komplet - nieduży golf (za szeroki na czapkę) i czapkę. Golf z 60 oczek, czapka z 74 oczek - liczba oczek to wysokość golfu/czapki. Razem zużyłam 17-18 dkg włóczki, druty nr 4,5. Komplet jest bardzo ciepły, nawet bez wywijania czapki, bo to 100% wełna. Wzór bardzo udany i przyjemny w noszeniu, więc pewnie do niego wrócę i to przed końcem listy.

Z listy zrobiłam kolejna chustę, tym razem z Lana Gold Batik Design. Chusta jest mięsista i myślę, że świetnie się nada na jesienne i zimowe dni. Zużyłam 4,5 motka.

Niestety przyplątały się nam jesienne infekcje i październikowe plany koncertowe póki co wzięły w łeb. Ominęły nas 2 koncerty w ostatnim tygodniu, ale mam nadzieję, że w czwartek już będziemy mogli wybrać się do FIlharmonii na koncert kwartetu smyczkowego Dafo.
P.S. Do tej pory wydawało mi się, że niebieski nie należy do moich ulubionych kolorów, ale ten post temu przeczy.

Mglisto

2011-10-08T19:04:00.000+02:00

Tym razem mgiełka z granatowego Angela - bestsellera Zamotanych. Zużyłam 2 motki czyli 5 dkg włóczki na średniej wielkości szal o wymiarach 30 cm x 140 cm. Angel zachwyca mnie swoją miękkością i lekkością.

Poza tym kolejne ubranka dla młodej damy (około 2 lat), w sam raz na pierwsze jesienne chłody. Bluzeczka z bardzo przyjemnego akrylu Micro, jedwabistego w dotyku, z delikatnym połyskiem. W robocie wrażenia znakomite i świetna wydajność (niecałe 3 motki po 5 dkg na tę bluzeczkę), ciekawa jestem jak będzie w praniu.

Zapięcie na guziczki, z przodu szydełkowy motyw kwiatowy.

Kamizelka z wrabianym ślimakiem - wzór ślimaka z ravelry (ten motyw na 3 stronie pdfa).

Motyw został chyba opracowany do haftu i początkowo wydawał mi się bardzo skomplikowany, ale robi się go przyjemnie i szybko, a ślimaczek bardzo uroczy.

I jeszcze golfik z resztek włóczki na kamizelkę.

Robótkowa lista powoli się skraca - bardzo terminowe prace już powysyłane, a na drutach nadal jesiennie.

A jutro w Teatrze Wielkim w cyklu "Wielki dla małych" pierwsze spotkanie - Instrumenty dęte blaszane (puzony).

Chusty, chusty i inne otulacze

2011-09-30T21:34:00.000+02:00

Nie pisałam prawie 3 tygodnie, ale działo i dzieje się ponad miarę, więc dziękuję Ewie za mobilizację.

Dalej wcale nie będzie spokojniej - muzyczne zainteresowania najmłodszej pociechy zajmują coraz więcej czasu. Dwa razy w tygodniu zerówka muzyczna, a za tydzień zaczynamy sezon koncertowy.

Poza tym jeszcze ostatni letni wyjazd, niby na samym początku jesieni, ale pogoda znacznie lepsza niż w lipcu.

MImo wszystki druty cały czas mam przy sobie i wcale nie próżnuję.

A więc do rzeczy - na warsztacie mam jesienno-zimowe dodatki.

Komplet gołębi z włóczki Salsa - bardzo przyjemnej w dotyku. Raczej na jesień niż na zimę, bo to mieszanka akrylu i bawełny, bardzo przyjemnie elastyczna gdy przerabia się ryżem.

Kolejny moebiusowy otulacz - tym razem z Babyalpaki Silk Dropsa. Wydajność zadziwiająca - wsytarczyło 10 dkg. Włóczka zachwycająco miękka, z pięknym półpołyskiem.

Ogromna chusta z Rainbow. Z ciekawości kupiłam na próbę 1 motek (w motku jest 35 dkg) i jestem pod wrażeniem - włóczka nadzwyczaj przyjemna w dotyku, a dzianina bardzo miękka i lekka. Myślę, że to zasługa 15% dodatku alpaki. Druty nr 5, zużyłam ponad 30 dkg. Wykończenie - falbanka z podwojonej liczby oczek. Włóczka tak mi się spodobała, że mam już kolejne 2 motki.

Kolejna chusta (z czapką do kompletu) - tym razem Superlana, kupiona w chwili zwątpienia, niecały rok temu. Na chustę zużyłam 4 motki i ciut, czapka 6-7 dkg. Chusta dobrze się układa - można ją omotać wokół szyi albo szeroko rozłożoną otulić całą postać - 25% wełny zapewnia całkiem solidne grzanie.

I na koniec błyskawiczna czapka z grubego moheru (5 dkg/90m). Będzie z niego coś jeszcze (chyba szal), ale za pewien czas. Zrobiłam bowiem listę robotek do skończenia i terminowego wykonania i liczy ona 12 pozycji (moherowy szal jest na przedostatnim miejscu).

Przy okazji każdych włóczkowych zakupów dostaję próbki włóczek, a poza tym często zostawiam próbki włóczek już używanych. Zebrało się tego sporo i nie wiedziałam jak to ogarnąć. W końcu znalazłam niezłe rozwiązanie - segregator + koszulki na wizytówki. W każdą przegródkę wkładam próbkę włóczki, z etykietą jeśli to włóczka już przerabiana, z opisem jeśli próbka była dołączona do zakupów. Łatwo przejrzeć i odnaleźć potrzebną próbkę.

Niby letnio, a jednak jesiennie

2011-09-11T15:08:00.000+02:00

Weekend cudny - słoneczny i ciepły, ale ranki i wieczory nie pozostawiają złudzeń. Jesień coraz bliżej, opadają liście i żołędzie.

Początek września to zawsze zamieszanie, dogrywanie tygodniowego rozkładu dla całej rodziny, dlatego czasu na inne zajęcia niewiele.

Jednak przegląd ostatnich robótek pokazał, że i tak zawsze znajdę chwilkę albo nieco więcej dla drutów.

Sweterek z autem po raz drugi - mał być dla mojej najmłodszej pociechy na już, ale rozmiar z mniej więcej 2-3 letnim zapasem, więc będzie musiał poczekać. Wykonany z Ecolany - 3 motki zużyte w całość, a na czerwone motywy Merino extrafine Drops - 1 motek.

Machnięty w całości w trasie do i z pracy, z Kauni 8/1, około 7 dkg. Druty nr 6,5, wzór pajęczyny, poniżej na zbliżeniu. Wbrew pozorom robi się szybko i całkiem przyjemnie.

I jeszcze otulacze:

Mały, robiony podwójną nitką - Malabrigo Lace Merino z dodatkiem bardzo cienkiej nitki merino, odpornej na filcowanie.

Natrudziłam się nad zdjęciami, a i tak nie oddają koloru - aparat zastrajkował w kwestii szmaragdowej zieleni i jest turkus.

Zrobiona kilka miesięcy temu filcowana przypinka idealnie pasuje do otulacza i będzie stanowiła jego uzupełnienie.

I otulacz ogromny, w odcieniu khaki - z grubej i ciepłej, a przy tym bardzo miękkiej włóczki.

Można go nosić na różne sposoby.

Liczba rozgrzebanych robótek stale rośnie i nie bardzo umiem temu zaradzić, bo ręce ma ciągle tylko dwie, a pomysłów przybywa z szybkością karabinu maszynowego.

artesanka odpowiada (12)

2011-09-02T14:26:00.000+02:00

Zostałam zapytana czy Moebiusowy otulacz jest trudny do zrobienia.
Taki jak pokazany tutaj może być trudny dla osób początkujących, bo robi się go jednocześnie w górę i w dół, ale jest też prostsza metoda.
Robimy na drutach prostokąt (w poprzek albo wzdłuż, jak mamy ochotę), a następnie przekręcamy jeden koniec prostokąta jeden raz i zeszywamy dwa boki prostokąta - te, między którymi wykonany został obrót. Poniżej rysunek poglądowy:

Należy pamiętać, że wstęga Moebiusa nie ma lewej i prawej strony więc najlepiej wygląda jeśli wzór prostokąta przed zeszyciem jest taki sam po lewej i po prawej stronie.
Jeżeli robimy prostokąt zaczynając od krótszego boku to możemy nabrać oczka przy pomocy szydełkowego łańcuszka, a po zakończeniu robotki - BEZ zamykania oczek na drugim krótkim boku - wypruć łańcuszek i mając otwarte oczka na obu brzegach zeszyć je niemal niewidocznym ściegiem dziewiarskim.
P.S. A na drutach kolejne, tym razem proste otulacze.

Powakacyjny remanent

2011-08-31T18:28:00.000+02:00

Rękodzielniczo nie działo się wiele - o przyczynach poniżej. Rozgrzebałam kilka projektów, a tylko jeden skończyłam. Z niego pochodzi detal powyżej - opracowanie własne, a oto całość - sweterek na 9-12 miesięcy.

W drugiej połowie sierpnia po wyprawieniu na wakacje wszystkich dzieci wyjechaliśmy tylko we dwoje na 10-12 dni do Francji, z rowerami. Pierwszy tydzień był nadzwyczaj udany - zwiedziliśmy w trasie Magdeburg i Brukselę, a potem ulokowaliśmy się na campingu na Mozą, w miasteczku Charleville Mezieres. Zaplecze turystyczne znakomite i okolica ciekawa, czego dowodem niech będą liczne zatrzymujące się tu campery, różnych marek i wielkości:

kolorowe i białe

duże i małe

i całkiem stare.

Zrobiliśmy kilka wycieczek rowerowych po okolicy - najatrakcyjniejsza jest prawie 90-kilometrowa ścieżka rowerowa wzdłuż Mozy. Biegnie trasą, którą dawniej burłaczono barki. Dziś barki napędzane są silnikami.

Nie wiem czemu las na grzbiecie jest powycinany w ząbki, ale wygląda to intrygująco.

W przewie między wypadami rowerowymi zrobiliśmy wycieczkę do Reims. Miasto warte zwiedzania, poza zabytkami kusi rówież możliwością odwiedzenia piwnic producentów szampana.

Mnie zachwyciła gotycka katedra:

z pięknymi rzeźbami, m. in. uśmiechniętym aniołem:

i cudnymi witrażami (bardzo lubię witraże). W miejsce częściowo zniszczonych witraży z czasów budowy wstawiono witraże zaprojektowane przez Marca Chagalla:

I jeszcze kilka drobiazgów:

fontanna,

zielona ściana - rośliny na pionowej ścianie,

a na wystawie zskakujące buty z kolcami.

Wytwórni szapana nie ominęliśmy.

Piec jakimi dawniej ogrzewano winnice w razie zagrożenia przymrozkami.

Piece były rozstawione co około 15 metrów.

Ręczna maszyna do butelkowania szampana.

Dziś cała produkcja jest zmechanizowana - nie ma już ręcznego obracania butelek ani ręcznego oczyszczania butelek z osadu. Wszystkie etapy produkcji są wykonywane maszynowo z wyjątkiem dobierania mieszanki win czyli kupażowania. Za to odpowiada szef piwnicy, ale nie koniecznie robi to sam.

Zwiedzanie kończy degustacja 3 gatunków szampana i jest to miłe zakończenie.

Rower i zwiedzanie nie zostawiały mi wiele czasu na robótki, ale miałam nadzieję nadrobić zaległości w drodze powrotnej. Niestety zepsuł się nam samochód i wracaliśmy wcześniej niż planowalismy, a jazda wymagała uważnego pilotowania, więc o robótkach nie było mowy.

Mimo wszystko wyjad był tak udany, że już zastanawiamy się jak zaplanować przyszłoroczne wakacje i uwzględnić w tych planach Francję.

A po powrocie nie wiadomo w co ręce włożyć. Zaczęlam od zrobienia dżemu borówkowego - owoc nie mógl już dłużej czekać. Tym razem wersja z kawałkami gruszek - tu wydanie prezentowe.

Ale to już było

2011-08-07T14:33:00.000+02:00

Znów na tapecie było szydełko - powtórka małej czarnej gotowa do wysyłki.

Oczywiście z podszewką, też w czerni.

Lubię ten wzór i chyba w końcu skuszę się na większy projekt wykonany tym wzorem.

Całość z lnu - nieco ponad 1 motek, szydełko 3,5 mm.

I jeszcze trochę koloru - tym razem soczysta czerwień, dla odmiany robiona od dołu do góry.

Pomysł powstał w trasie - nie miałam robótki na podróż, a najchętniej robię wtedy coś prostego więc zabrałam się za włoską bawełnę. Włóczka (100% bawełny) składa się z wielu, niezbyt mocno skręconych nitek, ma ładny połysk i jest przyjemnie chłodna w dotyku.

Nabrałam 192 ocza i przerabiałam 5 oczek prawych, 1 lewe na okrągło, do wysokości pachy, oddzielnie zrobiłam rękawy (54 oczka, tym samy wzorem w okrążeniu, 12 rzędów), dołączyłam rękawy do korpusu - w każym rękawie zeszyłam środkowe 6 oczek rękawa i 6 oczek z korpusu jako pachę, przerobiłam następne 8 rzędów prosto, w kolejnym rzędzie w każdych 5 oczkach prawych przerobiłam 2 oczka razem, następne 15 rzędów prosto, w kolejnym rzędzie w każdych 4 oczkach prawych przerobiłam 2 oczka razem, następne 15 rzędów prosto, w kolejnym rzędzie w każdych 3 oczkach prawych przerobiłam 2 oczka razem, następne 10 rzędów prosto, w kolejnym rzędzie każde 2 oczka prawe przerobiłam razem, następne 8 rzędów oczko prawe, oczko lewe, zamknęłam oczka i-cordem. Rękawy i dół wykończyłam szydełkiem - 1 rząd półsłupków.

Zyżycie włóczki - niecałe 30 dkg, druty 3 mm, szydełko 3 mm.

artesanka odpowiada (11)

2011-08-05T16:00:00.004+02:00

W odpowiedzi na zapytanie do poprzedniego posta.
Przecier morelowy zrobilam w Thermomixie, ale można i przy użyciu zwyklego malaksera.
Rozdrobniłam zupelnie 1,2 kg moreli (jak najdojrzalszych) z 30 dkg cukru. Ilość cukru zależy od tego jak słodkie są morele.
W Thermomixie przecier gotował się 20 minut, a potem zawekowałam go gotując słoiczki w kąpieli wodnej przez 20 minut od zagotowania wody.
Wcześniej, bez Thermomixa, gotowałam przecier w teflonowym garnku, na najmniejszym gazie, mieszając jak najczęściej, przez 30 minut od zagotowania.
I jeszcze jedna rada pośrednio związana z sezonem owocowym. Nie mogłam doczyścić plastikowego wkładu do zlewy i samego zlewu z różnych spożywczych plam, szczególnie owocowych. Wilgotny wkład i zlew posypałam niewielką ilością proszku do zmywarki i po kilku minutach wyczyściłam na błysk bez problemu. Proszkiem do zmywarki można też czyścić plamy spożywcze na odzieży, ale warto wcześniej sprawdzić czy materiał nie odbarwia się pod wpływem proszku.

Dwa tygodnie później

2011-08-03T11:46:00.000+02:00

Woda opuszcza nas bardzo powoli, a każdy większy deszcz powoduje ponowne zagrożenie. Lipiec był bardzo deszczowy, oby siepień dał nam trochę słońca.
Utrzymująca się dwa tygodnie woda, przy bardzo wysokim poziomie wód gruntowych (w wielu miejscach to tylko 2-3 centymerty poniżej gruntu) powoduje sporo szkody ekologiczne - trawa i poszycie lasu gniją, gorzej ukorzenione drzewa przewracają się. Zaczynam obawiać się końca lata i jesieni - grunt nie jest w stanie przyjąć ani odrobiny wody.
A do tego plaga komarów - są wszędzie, nawet w nasłonecznionych miejscach, wciskają się do domu, do samochodu przez każdą szparkę.

Pod koniec lipca wyjechaliśmy na 10 dni, do rodziny w Wielkopolsce. Pracowity, ale owocny wypoczynek, jak widać na zdjęciu.

A tych słoików jest 150 (sto pięćdziesiąt): kompoty morelowe, śliwkowe i brzoskwiniowe, dżemy morelowe i śliwkowe oraz przecier morelowy.

O turystycznych walorach Wielkopolski będzie oddzielny post, bo chciałabym Wam polecić kilka atrakcji tego regionu.

I jeszcze przedwyjazdowe robótki - na wyjeździe prace ręczne niemal w 100% dotyczyły przetworów.

Czapka, do pokazanego wcześniej otulacza z Padisah, na solidne mrozy.

Torba, z tureckiej włóczki Lydia (niedostepnej chyba w Polsce, a szkoda).

Uszy z wikliny, od kupionej w tym celu w second-handzie torby. Są spore więc torba nie tylko do ręki, ale też na ramię. Podszewka z wrzostej bawełny z domieszką lycry, dużo kieszonek i jedna kieszeń na suwak.

Torba i otok czapki są zrobione tym samym wzorem plecionki.

Plecionka:

Liczba oczek podzielna przez 4

1 rz. *2 oczka przełożyć na drut pomocniczy przed robotką, 2 oczka prawe, 2 oczka z drutu pomocniczego przerobić na prawo* powtarzać od * do * do kończa rzędu

2 rz. wszystkie oczka lewe,

3 rz. 2 ocza prawe, * 2 oczka przełożyć na drut pomocniczy za robótką, 2 oczka prawe, 2 oczka z drutu pomocniczego przerobić na prawo* powtarzać od * do *

2 ostatnie oczka na prawo.

4 rz. wszystkie oczka lewe,

Powtarzać te 4 rzędy, zakończyć po 4 rzędzie wzoru.

Dzianina jest bardzo ścisła, ciepła i mało rozciągliwa.

Monotonnie, ale z wodą w tle

2011-07-17T18:18:00.000+02:00

Dziękuję za komentarze do poprzedniego posta. W trudnych chwilach ważne jest każde wsparcie, również wirtualne. Jeszcze raz wielkie dzięki.

Woda zostałą opanowa dzięki straży pożarnej - na leśnym rowie melioracyjnym została zbudowana tama i od ponad 48 godzin towarzyszy nam nieustanny pomruk pomp (z oddali), ktore pompują w kontrolowany sposób wodę z nad tamy.

A tak wyglądają łąki w niedalekiej okolicy.

Dziś zrobiłam zdjęcia trzech skończonych ostatnio prac - w sumie monotonne - same otulacze czy jak kto woli szyjogrzeje w odcieniach czerwieni, różu i fioletu.

Szal z Diva Batik - niecałe 2 motki, w ażurowej części wplotłam koraliki - prawie 500 sztuk. Wplatanie jest czasochłonne i wymaga spokojnego miejsca do dziergania bo oczka lubią uciekać, a koraliki się rozsypywać, ale efekt ciekawy.

Otulacz z Reggia Lace, niecały 1 motek, wzorowany na otulaczu z kompletu wg Dropsa, ale znacznie dłuższy i zakończony długim ściągaczem, do wywijania jako golf.

I jeszcze Moebius z mojego ulubionego Padisaha, 2,5 motka. W planie, jako uzupełnienie, czapka. To będzie koplet na naprawdę chłodne dni.

Wielka woda z lasu

2011-07-15T23:29:00.001+02:00

Nie mieszkam nad rzeką, za płotem mam las.

Do dziś to sąsiedztwo wydawało się bezpieczne, również w deszczowe dni.

Niestety tak nie jest - dzisiejsza noc przyniosła nam dużo wody z lasu, poprzecinanego rowami melioracyjnymi, przechodzącymi dalej przez tereny zabudowane.

To nie jest koryto rzeki ani rów melioracyjny, to ulica przy której mieszkam.
W nocy lało bardzo solidnie i rano obudziliśmy się w bardzo mokrej rzeczywistości.

Na naszej działce woda niewielka i tylko po kątach, ale okolica wyglądała bardzo nieciekawie i wody długo przybywało.

To widok na działkę za płotem, położoną nieco niżej niż nasza.

A to okolica widziana ze strychu, głębokość wody zbliżała się do 1 metra. Sytuacja przestała się pogarszać gdy zatamowany został rów w lesie, ale jeszcze teraz, późnym wieczorem słyszę strażackie pompy pracujące przy usuwaniu wody.

Mam nadzieję, że tama wytrzyma, a deszcze nie pojawią się przez kilka najbliższych dni.

Rodzinnie, robótkowo i w temacie kultury

2011-07-09T21:47:00.000+02:00

Bez związku z tematem: wstężyka spotkałam w czwartek, biegając po mieście w przeróżnych sprawach, starając się trafić w przerwę między deszczami, co mi się udało. Ślimak miał chyba podobny pomysł - spacer bez deszczu.

***

Pod koniec czerwca zdecydowaliśmy się z różnych względów, w dużej mierze organizacyjnych, na zmianę przedszkola - dotychczasowe nie było złe, ale przeniosło się dalej od nas, synek nie chodził zbyt chętnie (ale tłumaczyliśmy to długą przerwą), wyżywienie było niezbyt ciekawe, dzieci dość mało przebywały na dworze.
Nowe przedszkole okazało się strzałem w dziesiątkę - synek chodzi bardzo chętnie, wraca pogodny i uśmiechnięty, je chętnie, wybierając to co lubi, dużo nam opowiada o nowych koleżankach i kolegach, nie odlicza już dni do weekendu. Po prostu jest zadowolony, a my razem z nim. A tak bardzo zastanawialiśmy się czy to dobra decyzja, czy nie będzie miał problemów z aklimatyzacją w nowej grupie - moment na zmianę okazał się świetny, bo w przeszkolu ze względu na wakacje jest mniej dzieci. Kamień z serca.

***

Na drutach mam ostatnio sporo, ale pogoda byla tak fatalna, a ja tak zajęta, że nie miałam jak pokazać już skończonych prac.

Komplet na zamówienie, wg Dropsa, z włóczki First Class - lubię wracać do tej włóczki.

Powiększyłam komplet o mitenki i całość prezentuje się tak:

Bardzo spodobał mi się prosty wzór, efektownie wykorzystany w otulaczu i już mam na drutach następny, tym razem Reggia Lace.

Poza tym dziecięcy cardigan, z Merino Tweed, również na zamówienie.

Bardzo ciekawa włóczka - dobrze się z niej robi, w dotyku jest przyjemna i wydaje się, że w noszeniu też będzie się dobrze sprawować.

Jako osoba zapobiegliwa kupiłam dodatkowy motek tej włóczki i stąd kamizelna dla mojej pociechy.

***

A teraz w temacie kultury - pojawiają się już repertuary na sezon 2011/12 (Teatr Wielki, FIlharmonia Narodowa). Ucieszyłam się, ze w tym roku trzymam rękę na pulsie i nic nie przegapię, ale była to radość przedwczesna. Chciałam bowiem kupić bilety albo abonament na poranki muzyczne Wielki dla Małych. Niestety on-line te bilety są niedostępne, a przez cały tydzień nie udało mi się dodzwonić do kas biletowych - jeśli nie jest zajęte to można usłyszeć komunikat "Niestety w tej chwili nie możemy odebrać telefonu. Proszę zadzwonić później." Wykonałam nie mniej niż 100 (słownie STO) prób połączenia z różnymi, podanymi na stronie teatru numerami, wysłałam maile na dwa podane na stronie adresy z prośbą o rezerwację biletów i nic.

Bardzo bym chciała chodzić z synkiem na poranki muzyczne, ale czy kultura musi wymagać aż takiej cierpliwości i czasu?

Jagodowo (i nie tylko) po raz drugi

2011-06-27T21:00:00.001+02:00

Dziś wieczór chłodny i deszczowy - przed chwilą przeszla nad nami ulewa, ale wczoraj było ciepło i słonecznie, a las poczęstował nas smakołykami jak wyżej. Jak widać pojawiły się już kurki (pieprznik jadalny), w sobotę widziałam je na targu w większej obfitości. Komary niestety nie dają w lesie pożyć, środkami odstraszającymi trzeba się psikać co kilka, góra kilkanaście minut. Leśne owoce to wspaniały preteks do spacerów z moją najmłodsza pociechą, zwykle niezbyt do tego chętną. Szczególnie poziomki pobudzają chęć przechadzek. Zbiera je potem sam, bez żadnego narzekania.

Juz prawie tydzień temu skończyłam komin vel pelerynkę z Drops Lace, a więc czas na krótkie podsumowanie. Włóczka jest bardzo przyjemna i w dotyku i w robocie, a przy tym mocna. Na pokazaną tu pelerynkę zużyłam 1 motek (100g/800 metrów). Bardzo szlachetny skład (70% baby alpaca i 30% jedwab) czuje się w gotowym wyrobie. Blokuje się nieco gorzej niż Manos Lace, ale też nieźle. Robiłam na drutach nr 4 i efekt końcowy jest ażurowy, ale z widocznym wzorem. Wzór zaczerpnęłam z estońskich szali - efektowny, ale prosty w wykonaniu, dobrze nadający się do robienia w okrążeniach, bo oparty na pionowych, 11 oczkowych modułach - na zdjęciu poniżej wzór po lewej stronie.

Pomysł wciągnięcia sznureczka pojawił się po skończeniu robótki, kiedy okazało się, że komin jest bardzo szeroki i w zasadzie można się nim tylko omotać, bo inaczej spada z ramion. Wykonany metodą i-cord sznureczek wciągnęłam w dziurki ażurowego wzoru - jest na tyle długi, że nie przeszkadza w omotaniu szala na szyi. Pomimo bardzo lekkiego i zwiewnego wyglądu szal przyjemnie grzeje.

I jeszcze coś szybkiego z Silky Merino (50 % merino/ 560 % jedwab), z 10 dkg szalik o długości ponad 2,5 metra i szerokości około 20 cm. Końce zeszyłam po przekręceniu i powstała długaśna wstęga Moebiusa. Można się nią omotać 3 razy gdy ma naprawdę mocno grzać albo puścić swobodnie, gdy stanowi głównie ozdobę stroju. I jeszcze detal wzoru na tym szaliku.

A na drutach kłębią się trzy następne robótki - mała (w zasadzie malutka) więc już na ukończeniu, średnia też mocno zaawansowana i duża, inspirowana książką Nicky Epstein Kiss in Every Stich.

Jagodowo po raz pierwszy (w tym roku)

2011-06-16T21:33:00.000+02:00

Pojawiły się już, ku wielkiej radości mojej najmłoszej pociechy, jagody. Niestety komarów jest znacznie więcej niż jagód i skutecznie zniechęcają do dłuższego zbierania.

Za pośrednictwem raverly znalazłam ciekawy pomysł na szal w kształcie wstęgi Moebiusa. Interesujący jest szczególnie sposób nabierania oczek, pokazany tutaj.

Nie oparłam się i machnęłam szybciutko (na drutach nr 5) prototyp, bardzo prostym ażurowym wzorem, jednakowym po obu stronach.

Pierwsze wnioski - nabrałam 2 razy po 72 oczka i to trochę mało, szal za mocno się zwija, poza tym pomysł godny uwagi, pewnie powtórzę.

Wzór ażurowy - liczba oczek podzielna przez 18

1 rz. (2 oczka raazem na lewo) x 3, (1 oczko prawe, narzut ) x 6, (2 oczka raazem na lewo) x 3

2 rz. oczka prawe

3 rz. oczka prawe

powtarzać 3 rzędy , zakończyć po 3 rzędzie.

I jeszcze tunika, wydziergana w drodze powrotnej z Toskani, z bawełny kupionej na lokalnym targu. Bawełna okazała się znakomita - bardzo żałuję, że nie kupiłam też innych kolorów, jest dość gruba, z połyskiem, znakomita w robocie i w noszeniu, z ciekawym układem kolorów.

A na warsztacie delikatny i zwiewny szal z Lace Drops. Włóczka bardzo przyjemna (mieszanka merino i jedwabiu), cienka (800m/100g), a przy mocna i sprężysta. Zobaczymy jak się sprawdzi w noszeniu.

W sobotę miał premierę mój szal z Manos Lace i jestem zachwycona tą włoczką coraz bardziej. Szal trzyma fason mimo zwijania, składania, międlenia przez moje dziecko itp. Strzepnięty znów jest gladki, równy i zachowuje kształ, a przy tym ta rozkoszna miękkość.

Robótkowo po powrocie

2011-06-07T21:42:00.000+02:00

Urlop blogowaniu nie sprzyjał.

Dzień był za krótki, by wybrać zdjęcia i choć krótko je opisać.

Planuję cykl toskański na jesień/zimę, bo jest co pokazać i o czym pisać.

Wyjazd nadzwyczaj udany, również robótkowo.

Skończyłam sukienkę z tęczowej bawełny Bahar Batik - włóczkę wykończyłam więc na tym koniec tęczowej serii.

Sukienka w rozmiarze 9-12 miesięcy,

zużyłam nieco ponad jeden motek włóczki, druty 3,25.

Karczek zrobiłam ściegiem francuskim zaczynając od 64 oczek,

w co 4 rzędzie dodawałam po 16 oczek.

Falbanka na dole - dodałam narzut co dwa oczka.

Zrobilam w końcu szal z Noro Sekku - to było kolejne (chyba czwarte) podejście.

Włóczka jest bardzo przyjemna, ale musiałam się z nią oswoić.

Wybrałam estoński wzór - Blossomless Lily of the Valley.

Prosty do zapamiętania i łatwy w wykonaniu.

Miałam tylko jeden motek włoczki (50 g/420 m) więc rozmiary szala nie są imponujące, ale z całości jestem zadowolona.

Tuż przed wyjazdem kupiłam Divę Batik Design - bardzo miękka i przyjemna w dotyku, cieniutka. W drodze do Toskanii zrobiłam sukienkę dla 7-latki.

Zużyłam 2 motki, druty 2,75 i 3,00.

Karczek jak w sukience tęczowej, na falbankę dodawałam oczka 2-krotnie - narzut przekręcony co dwa oczka.

I jeszcze tunika - zrobiona w drodze powrotnej - czeka na zdjęcia, ale niestety nie mam już pod ręką pnia pinii jako tla dla moich robótek.

Ale pomimo takiego przerobu włóczki mam więcej niż przed wyjazdem - dostałam w urodzinowym prezencie kilometry włóczek.

Wieści z Toskanii 2011 (1)

2011-05-28T21:30:00.000+02:00

Dostęp do internetu udało się uzyskac już szóstego dnia starań, stąd kilkudniowa cisza.

A w Toskanii jak zwykle słonecznie, smacznie i zachwycająco pod wszystkimi względami.

Na pierwszy ogień okolica campingu,

na którym mieszkamy - oliwki i cyprysy gdzie się nie obejrzeć.

To widok campingu (co prawda przez płot), ale w zasadzie camping znajduje się pod piniowym dachem - łatwo o zacienione miejsce przez cały dzień. Na szczęście bo pogoda póki co nas rozpieszcza - temperatury 25-30 stopni i czasami tylko przelotne zachmurzenie, wieczory na szczęście chłodniejsze.

Przy wjeździe na ściana róż,

a wśród nich szczególnie mnie zachwyciła fioletowa.

A to inna ciekawostka - kwiat nazwany przeze mnie wyciorem,

bo wygląda jak szczotka do butelek.

Pełno tego kwitnie na campingu, ale nie wiem jak się nazywa.

Maki w czerwieni i fiolecie na okolicznych polach

albo w rowie z dodatkiem innych polnych kwiatów w żółci.

I jeszcze przydrożne osty i trawy, a wszystko w najbliższej okolicy.

Już na pierwszej rowerowej wycieczce spotkaliśmy takiego gada:

Był martwy, ale nie wyglądał na rozjechanego.

Inny, podobny czmyhnął przed nami w krzaki, więc mamy się na baczności.

Metr kwadratowy szaleństwa

2011-05-18T14:32:00.000+02:00

Pozwólcie, że Wam przedstawię:

Złożony wygląda skromnie i wcale nie zapowiada swoich rozmiarów,

powoli odkrywa wzór liści,

pofalowaną linię brzegu,

i wreszcie pokazuje swoje rozmiary.

A teraz do rzeczy - szal o wymiarach 170x60 czyli 1 metr kwadratowy, z Manos Lace.

Ta włóczka to mieszanka baby alpaki, jedwabiu i kaszmiru - 50g/400m.

Zużyłam w całości 2 motki, druty 3,25 mm, na szerokość 123 oczka.

Wzór jest bardzo przyjemny, łatwy do zapamiętania, nie wymaga ślipienia w kartkę i przeliczania oczek.

Cena włóczki jest zawrotna, ale jakość oszałamiająca.

W robocie rewelacja, przyjemność obcowania z włóczką wielka, a dzianina jest bardzo delikatna i miękka, nadzwyczaj przyjemna w dotyku - ma jedwabisty połysk i poślizg.

I jeszcze blokowanie - zmoczyłam, odcisnęłam rozłożony szal w ręcznik i rozłożyłam.

Tak, tylko rozłożyłam, nic nie upinałam.

Ułożyłam starannie brzegi i zostawiłam do wyschnięcia.

Wyschło i trzyma kształt.

Mam w planach testowanie Lace Drops - skład podobny (bez kaszmiru), a cena znacznie przyjaźniejsza.

I jeszcze bolerko z Cotton Viscose.

Włóczka miło mnie zaskoczyła - bardzo przyjemna w dotyku i wydajna.

Na rozmiar L, na drutach 3,25 zużylam 5 motków.

Całość robiona od góry na okrągło, bez żadnych szwów.

Złapałam dzięcioła ...

2011-05-08T16:21:00.001+02:00

... i leśnego gołębia w moim ogrodzie, ale tylko obiektywem aparatu.

Znów piękna wiosna

2011-05-08T11:41:00.001+02:00

W środowy poranek obudziło mnie słońce w veluxie, ale przez zamarzniętą szybę. Kwiaty malowane mrozem na szybie lubię, ale nie w maju!

Teraz za oknem naprawdę wiosennie - słonecznie i przyjemnie, ale mrozy na początku maja spowodowały spore straty w sadownictwie. Rozmawiałam dziś rano z kuzynem z Wielkopolski - starty w owocach na jabłoniach, wiśniach, czereśniach i śliwach właściwie 100%, u wszystkich w okolicy i to nie tylko tej najbliższej, zostało trochę porzeczki. Poprzednia taka klęska dotknęła ich okolicę 4 lata temu, ale w nieco mniejszym wymiarze.

Tak, wzrok Was nie myli - przybyła 3 tęcza do kompletu.

To już koniec serii.

Prezenty zostały wręczone wczoraj po południu, więc mogę zdradzić, że tęcozwo i paskowo uszczęśliwiłam moją siostrę i jej dzieci.

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze.

Schemat tuniki z okrągłym karczkiem już ukończyłam - w najbliższych dniach pojawi się na w kąciku porad na stronie edziewiarki - dostęp po zalogowaniu.
Miałam nadzieję na chwilę oddechu tzn. spokojne wydzierganie szala dla siebie, ale już pojawiło się następne zamówienie - letnie wdzianko.
Wykorzystam pomysł z okrągłym karczkiem, ale wdzianko będzie rozpinane więc muszę przeliczyć oczka. Kupiłam już cotton viscose Dropsa i jestem nią zauroczona -pięny połysk i cudowna miękkość. Zrobilam próbkę początkowo na drutach 3,5 , ale 3,25 dają przyjemniejszą strukturę dzianiny, więc na nich będę robić wdzianko.
A na szal zaszalałam i kupiłam manos lace. Próbka wskazuje również na druty 3,25. Cóż chyba się prędko od nich nie uwolnię, bo manos lace mam 800 metrów.

W skrócie

2011-05-03T23:24:00.000+02:00

Majówka w domu to był strzał w dziesiątkę.

Za oknem bielutko jakby to był grudzień, a nie maj.

Na przekór temu zielone skończone - rzutem na taśmę, ale jednak.

Wkrótce pełen opis wykonania. Włóczka Allino, 7 motków, na rozmiar 46, druty 3,25 mm.

Poza tym 2 tęcze żeby rozjaśnić ciemne, śniegowe chmury:

Dziewczęce bluzeczki z Bahar batik design, w sumie 4 motki.

I jeszcze trochę zielonego, bo przecież wiosna w pełni, znaczy się już w połowie.

Chłopiecy raglan z 2 motków Bahar batik design.

Remanenty

2011-05-01T21:39:00.000+02:00

Bardzo serdecznie dziękuję za wszystkie życzenia - szczerze mnie wzruszyły.

Wielkanoc minęła ani się zdążyłam obejrzeć i już maj. A ja nie zdążyłam się kilkoma sprawami podzielić więc nadrabiam.

„Turandot” w Teatrze Wielkim – byłam w przedświąteczny czwartek. Wszystko się sprzysięgło przeciwko temu wyjściu, ale ostatecznie dotarliśmy do teatru z odpowiednimi biletami i o czasie (przez pomyłkę wzięłam niewłaściwe bilety, ale dzięki ludziom dobrej woli udało się dowieźć te właściwe na czas). Przedstawienie zapierające dech w piersiach – zupełnie współczesna inscenizacja, momentami brawurowa, zapewne nie wszystkim przypadnie do gustu. Dla mnie wspaniała i pokazująca prawdziwą siłę opery, również dziś, w epoce multimediów.

Święta wyjątkowo udane – rodzinna niedziela i poniedziałek spędzony z przyjaciółmi pozwoliły mi naprawdę złapać oddech. Przy okazji przekonałam się do luzowania drobiu – trzeba trochę wysiłku, ale w kuchennym zaciszu, a potem na stole sama przyjemność – krojenie nożem bez żadnych ograniczeń zarówno na półmisku jak i na talerzu. Tym razem były to kaczki – wyluzowałam je tydzień wcześniej, natarłam czosnkiem, posoliłam i zamroziłam. W przeddzień obiadu wyjęłam z zamrażalnika, a następnego dnia nadziałam farszem z cieciorki (moje dzieci nie lubią tradycyjnego, polskiego farszu) i wsadziłam do pieca w woreczkach do pieczenia. Te woreczki albo rękaw do pieczenia to rewelacja – kaczka była soczysta, a skórkę miała chrupiącą, bez żadnego podlewania, smarowania itp.

Weekend majowy – tym razem zdałam się na los tzn. starsze dzieci zgłaszały swoje plany wyjazdowe i ostatecznie ja zostałam w domu z najmłodszą latoroślą (mąż spędza weekend jako opiekun harcerskiego biwaku średniego syna. Można powiedzieć, że nawet jestem zadowolona z takiego obrotu sprawy patrząc za okno (dziś przekropnie) i na termometr (poniżej 10 stopni). Prowadzę życie gospodyni domowej:

nadrabiam pranie i prasowanie - 11 męskich koszul w godzinę

zaspokajam zachcianki dziecka – ciasteczka czekoladowe na zamówienie

A przy okazji znalazłam zapomnianego, ostatniego mazurka ( na szczęście to ciasto do dłuższego przechowywania) - nazwanego przeze mnie „najbrzydszym mazurkiem świata, ale bardzo pysznym” - to ten na pierwszym planie.

Resztę czasu wykorzystuję robotkowo, bo zbiegło się kilka projektów (6) - podjęłam kilka zobowiązań plus własne pomysły (też terminowe).

Białe bolerko już gotowe, ale w blokowaniu stąd marna jakość zdjęcia. Włóczka Salsa, druty nr 4,5 rozmiar S, na bazie projektu Dropsa, po adaptacji. Włóczkę szczerze polecam - jest bardzo miękka w dotyku, a dzianina naprawdę mięsista.

Wiosna na start – bluzka robiona od góry,z każdą chwilą bardziej zaawansowana . Włóczka to Allino - mieszanka lnu i bawełny, wrażenie 100% naturalności w dotyku, zupełnie matowa i pachnąca naturą, druty 3,25.

Wielkanocne życzenia

2011-04-23T21:49:00.001+02:00

Wielkanocnie (prawie) i wiosennie (bardzo)

2011-04-22T21:49:00.000+02:00

Z pisankami jakoś marnie - jajka ufarbowane, ale nie ma komu dalej nad nimi popracować.

Zawinęłam więc kilka ostatnio uplecionych naszyjników i pisanki jak żywe.

Naszyjniki robię tak jak i-cord, z włóczki z nawleczonymi koralikami,

szerokość od 3 do 5 oczek.

I-cord świetnie wychodzi na krótkich drutach, jak do skarpetek.

Nic nie trzeba przekładać z powrotem, a jedynie przesuwa się na drugi koniec drutu.

Zapowiadane tęcze cały czas w robocie - chcę pokazać wszystkie w komplecie, a na to potrzeba czasu.

Przygotowania świąteczne już na ukończeniu więc ... (oby nie zapeszyć)

A jeszcze pogoda tak kusi, a ja wcale nie będę się opierać spacerom i pierwszym w sezonie rowerowym wycieczkom.

Póki co pokazuję prototyp tęczy, w odcieniach niebieskiego, z szarobeżowymi dodatkami.

Włóczka to Bahar Batik Design, na rozmiar XL, dość długi, zużyłam 37 dkg, druty 3,25 i od tali w dół 3,5. Bawełna bardzo przyjemna w dotyku, z lekkim połyskiem, świetna w robocie. Mimo cienkich drutów robótki szybko przybywa i co najważniejsze - na koniec nie ma żadnego szycia.

Szczegóły wykonania podam już niedługo.

I jeszcze kilka słów o pogodzie - cudna, ciepła i słoneczna. Taką wiosnę uwielbiam i cieszę się, że w tym roku Wielkanoc jest późno i pogoda zapowiada się znakomita.

Dla małej damy i nie tylko

2011-04-17T15:01:00.000+02:00

Zgodnie z zapowiedzią z ostatniego posta wiosenny komplet dla 2-latki - pelerynka, czapeczka, gumki do włosów i spinki.

Całość z granatowego Elianu - zużyłam niecałe 25 dkg, druty 3,5.

Okazało się, że mój manekin ma głowę 2-latki - to pierwsza czapeczka, która nie spada manekinowi na oczy.

Komplet trafił już do bardzo miłej osoby, ktora go zamówiła i wiem,żę się spodobał, co bardzo mnie cieszy, bo mailowe rozmowy o kolorach nie zawsze gwarantują sukces.

Elian jak na akryl jest miły w dotyku i bardzo wydajny.

Poza tym pierwsza seria wiosennych wisiorków i naszyjników.

A na deser tęcza jako zapowiedź serii (zapewne długiej) wiosenno-letnich topów.

Zdradzę tylko, że to Bahar batik design, na drutach 3,25.

Tym razem w czerwieni

2011-04-09T18:15:00.000+02:00

Choć za oknem coraz bardziej zielono u mnie kolejna szalochusta w czerwieni.

Znów mezquita - wzór prosty i przyjemny, i znów lucca w odcieniu owocowym tzn. malinowym z nutą wiśni, druty nr 3,75, niecały 1 motek.

Lucca w tym odcieniu jest wyjątkowo miękka i przytulna.

I jeszcze zapowiedź większej całości dla małej damy.

Niestety weekend pogodowo kiepski, w lesie widzieliśmy kilka zwalonych drzew. A w nocy siekąca ulewa (już wiem, że to nic przyjemnego) obudziła mnie. Myślałam, że pada spory grad i stąd łomot, a to deszcz i wiatr zacinały z tej strony gdzie mamy w sypialni veluxy.

Bardzo dziękuje za komentarze i wpisy w księdze gości. Na komentarze do starszych postów odpowiadam w komentarzach.

I po nartach

2011-04-04T21:09:00.000+02:00

Było miło i sympatycznie, rodzinnie i towarzysko, biało (na górze) i zielono (w dolinie) czyli tak jak na marcowych nartach być powinno. Zadowoleni są wszyscy poczynając od dziadka, a na wnukach kończąc (i tych dorosłych i tych przedszkolnych).

Jedyny mankament to nietrafiona szkółka narciarska dla najmłodszej latorośli, ale mamy już namiary na inną, z polskim instruktorami, widzianymi w trakcie udanych zajęć z dziećmi na stoku.

Plan dnia ustał się drugiego dnia i w skrócie obejmował:

śniadanie>narty z przerwą wg potrzeb>basen (z sauną dla chętnych)>obiadokolację> zajęcia świetlicowe, na których królowała gra strategiczna Carcassonne.

Najmłodszy uczestnik wypadał z rozkładu zajęć przed ostatnim punktem - zasypiał w 15-30 sekund.

Podróż nie była zbyt uciążliwa - zajęła nam około 12 godzin w jedną stronę, ale podzielone na 2 dni.

Oczywiście wykorzystałam ten czas robótkowo i wykonałam kolejny ... top leaf.

Tym razem z Salsy - bardzo przyjemna mieszanka bawełny i akrylu, całkiem wydajna. Na dość długi top w rozmiarze M zużyłam 5,5 motka czyli około 27 dkg, druty 4,5.

W ostatniej chwili

2011-03-25T08:52:00.000+01:00

Torby spakowane, kanapki i termos gotowe,

więc moge jeszcze wrzucić skończone w ostatnich dniach prace.

Pelerynka dziecięca - w zasadzie próbny prototyp, ale bardzo udany.

To pierwszy kaptur jaki robiłam, całość wg własnego pomysłu.

Nie obyło się bez prucia, ale po przeliczeniach i poprawkach efekt zadowalający.

Włóczka - bawełna z wełną około 35 dkg, druty nr 4,5.

Pelerynka jest pomyślana dla 3-4 letniej dziewczynki,

ale pokazuję na dorosłym manekinie stąd dziwne proporcje.

I jeszcze niewinnie wyglądająca niebieska "Zmora Wielka".

Męczę tę włóczkę od ostatnich wakacji czyli ponad pół roku.

To jest trzecie podejście - poprzednie kończyły się na korpusie bez rękawów.

Tym razem całkiem na gładko i poprzecznie- zrobiłam dwie symetryczne części zaczynając od dołu rękawów.

Zeszyłam je z tyły ściegiem dziewiarskim, pozostawiając otwarte oczka z przodu.

całość wykończyłam bardzo szeroką, ściągaczową plisą na oczkach obu brzegów i oczkach nabranych wzdłuż tyłu dekoltu. Na rozmiar S/M zużyłam 50 dkg włoczki moherowej o nieznanej grubości, druty 4 mm.

Gwoli wyjaśnienia - to białe na trawniku to nie ślady kolejnego ataku zimy, a jedynie zabiegów agrotechnicznych na naszym trawniku.

Marcowo czyli pracowo

2011-03-19T16:34:00.000+01:00

Marzec zawsze jest dla mnie za krótki. Mnóstwo pracy, a jeszcze próbujemy wyrwać ostatni tydzień na narciarskie przyjemności. Poza tym nieopatrzenie kupiłam na marzec bilety do filharmonii i do opery, a czas jakoś nie chce być z gumy i na coś go nie starcza. W ostatnich tygodniach padło na robótki i bloga, bo przecież jeszcze na dodatek wiosna kusi słoneczkiem od czasu do czasu.
W zeszłym tygodniu pogoda w sobotę była piękna - słonecznie i dość ciepło. Zamiast siedzieć w domu wybraliśmy się na spacer, a lesie o dziwo było jeszcze sporo miejsc zamrożonych.

Wcale na to nie narzekaliśmy, bo również drogi były całkiem twarde i nieźle się spacerowało. Teraz niestety już wszędzie błotniście i bardzo mokro - kalosze, najlepiej wysokie, obowiązkowe.

Na słonku uwijały się mrówki - chyba jakieś większe zwierze dobrało się im do kopca. Zresztą zobaczcie sami.

Dziś rano powitała nas znowu zima - ogród pod biała pierzynką. Na szczęście śnieg szybko stopniał, ale przyjemnie na dworze nie jest.

Zeszłotygodniowy, niedzielny koncert dla dzieci był ciekawy, ale nie zachwycający. Grała Orkiestra Reprezentacyjna Straży Granicznej z Nowego Sącza i, co ciekawe, lepiej wypadła w repertuarze klasycznym niż góralskim.

W czwartek, pomimo nawału pracy, wyrwaliśmy się do opery i naprawdę było warto. Obejrzeliśmy inscenizację "Rigoletto" Verdiego, której premiera odbyła się w 1997. W tytułowej roli Mikołaj Zalasiński - pełne uznanie za całokształ kunsztu scenowego. Świetna ekspresja muzyczna i aktorska - jego nieszczęście było przejmujące i prawdziwe. W roli Gildy - Małgorzata Olejniczak, też znakomita.

Ponad 3 godziny minęły nam bardzo szybko - opera bardzo interesująca, z równo rozłożonymi akcentami. Nawet nastolatki w czasie przerwy dziwiły się, że już ponad dwie godziny przedstawienia minęły, a wcale się nie nudzą.

Z kronikarskiego obowiązku - błyskawiczny sweterek dla najmłodszej pociechy:

Raglan robiony od góry, włóczka Senales - 3 motki, druty 4,5 mm.

I detal golfu.

Włóczka rozczarowała mnie - przy takiej cenie nie powinna mieć supłów, zgrubień i innych niedoskonałości, a ma.

I jeszcze szalochusta oparta na schemacie z ravelry - mezquita.

Nieco mieniłam schemat - chusta jest dłuższa, ale węższa - bo takie było zamówienie. Zrobiłam ją z Lucci extra fino, kupionej już jakiś czas temu. Ta włóczka ma w sobie "coś" - chociaż utwierdzam się w przekonaniu, że niektóre kolory (ciemna zieleń i pokazany tu dżins) są przyjemniejsze niż inne (jasna, szara zieleń).

Zużyłam prawie cały motek, druty 3,5 mm.
Schemat jest bardzo prosty - od 4 rzędu robi się z głowy, polecam jako pierwszy wzór ze skróconymi rzędami.

Z motywem "La Traviata"

2011-03-06T17:18:00.000+01:00

Motyw, o wdzięcznej nazwie "La Traviata" zaczerpnęłam z książki "Second Book of Modern Lace Knitting" Marianne Kinzel. W oryginale motyw zdobi zwiewny i lekki jak mgiełka szal, wykonany zapewne na drutach nie grubszych niż nr 2.

Ja nie porwalam się na coś tak pracochłonnego, gdyż słusznie, jak się później okazało, oceniłam wzór jako wymagający dużej uwagi. W oryginale motyw powtarza się kilkadziesiąt razy.

Ja powtórzyłam motyw tylko 3-krotnie, na jednym końcu szala. Od dawna kusiła mnie włóczka Prestoge, którą dostałam w ramach secretpalowej wymiany. Robiłam już wcześnie szal z tej włóczki mam jak najlepsze wspomnienia.

Ciekawy, ale pracochłonny jest też ażur, dający układ plastra miodu.

Prestige dobrze się blokuje i nawet w ażurach jest bardzo ciepła. W końcu to 100% wełna.

Zużyłam w całości 2 motki, druty nr 3,75.

Wymiary szala: szerokość 42 cm, długość 175 cm.

Kolejny top

2011-03-03T17:40:00.000+01:00

Kolejny Leaf Top zszedł z moich drutów - polubiłam ten wzór bardzo.

Za każdym razem robiłam z innej, ale zawsze cieniowanej włóczki.

Tym razem z bardzo przeze mnie lubianej Padisah, kolor wybrany przez zamawiającą top koleżankę - bardzo mi się spodobał, choć raczej jesienny.

Jednak w promieniach marcowego słońca też wygląda przyjemnie.

Zużyłam 32 dkg włóczki na rozmiar M, druty nr 4.

I jeszcze dwa wcześniejsze topy - zielony (mój), z Landscapes.

Włóczka mnie nieco rozczarowała - co prawda jest cieplutka, ale mechaci się ponad miarę. To 100% wełna, ale jednak nie powinny tak szybko robić sie na niej kuleczki.

Niestety podobnie zachowuje się Ranco Multy Araucani, z której zrobiłam kamizelke wzorowaną na motywach chusty Kiri.

I top z bawełny Ulmo - na zamówienie koleżanki.

Nosi się znakomicie - żadnych oznak użytkowania, a dodatkowo będzie miał zastosowanie w cieplekjsze dni jako zgrabna bluzeczka.

Podsumowując Leaf Top na pewno się jeszcze powtórzy, ale raczej w lżejszej, wielofunkcyjnej wersji.

P.S. Młody narciarz czyni dalsze postępy - włączyliśmy kask, jako obowiązkowy element ekwipunku i zgodził się to bez problemu. A górka w ogrodzie już zdecydowanie nie wystarcza, ale musi, bo jest w cieniu i póki co nadal trzyma się tutaj śnieg.

Przed końcem zimy

2011-02-27T20:43:00.001+01:00

Zimowe komplety dla dwóch (z trzech) moich synów. Ten powyżej dla 4-latka, któremu dwa golfy gdzieś "wyszły". Skoro golf, to i czapka do pary. Naszło mnie na wrabiane wzory - coś dla chłopaka, choć pierwotnie marzyły mi się króliki. Jednak konasultacje w męskim gronie wykazały, że to średni pomysł, a znalałam już takie ładne.
Drops okazał się niezawodny i znalałam też motywy motoryzacyjne - wybrałam z nich ten.

Prosty i tylko 10 rzędów wrabiania, przy czym robiłam go odwrotnie czyli "do góry nogami" bo czapka ma wywijany brzeg.

Drugi komplet w zamówionych przez średniego syna kolorach. Nie było łatwo znaleźć te trzy kolory podobnej grubości. W końcu znalazłam u edziewiarki - żółta i zielona to Lanagold, a czerwień to Ecolana. Metraż obu włóczek taki sam 100g/240m i jak zwykle pewne zdziwienie - żółta jest zdecycowanie bardziej mięsista, a najcieńsza wydaje się zielona. W gotowym wyrobie w zasadzie tego nie widać, ale przy poprzecznych paskach szerokość szalika wariowała. Dlatego zdecydowałam się na zrobienie szalika wzdłuż - miałam na drutach 250 oczek, ale za to mało rzędów do przerobienia.

A dziś taka zima jak lubię - lekko mroźna, słoneczna i ze śniegiem. Przed południem zaopatrzyliśmy najmłodszą pociechę na giełdzie narciarskiej w narty i po powrocie do domu byliśmy z nim na nartach (we własnym ogrodzie) 3 razy. W sumie nieco ponad 2 godziny, ale mały był zachwycony i wcale nie miał dosyć. Oby tak juz zostało, bo przed nami marcowy wyjazd na narty.

A na podwieczorek, na zamówienie najmłodszego narciarza, czekoladowe, muffinki. Smaczne i bardzp sycące, a przy tym podwójnie czekoladowe - mąkę miesza się z kakao i dodaje siekaną czekoladę. Po upieczeniu czekolada pozostaje w grudkach i dodaje babeczkom smaku.

Z innej beczki

2011-02-23T20:31:00.002+01:00

Tym razem o przyjemnościach innych niż robotki - coś dla ciała i dla ducha zarazem.
Beczka jest tu nie tylko przenośnią - beczki były hiszpańskie, zrobione z francuskiego dębu.
Ale do rzeczy - wczorajszy wieczór spędziłam na degustacji wina, zorganizowanej przez klub 6win. Udało mi się odpowiedzieć szybko na jedno mailowe pytanie i zaproszenie było moje. Nie bardzo chciało mi się wybrać, ale mąż bardzo mnie zachęcał i było warto wyjść na mróz, zwłaszcza, że obok przystanku, na którym czekałam na autobus stał koksownik i grzał bardzo milutko.

Degustacja obejmowała wina hiszpańskie, z mało u nas popularnego regionu Toro, a warto się tym regionem zainteresować. W ciągu ostatnich 10 lat liczba wytwórców wina w tym niewielkim regionie wzrosła czterokrotnie - obecnie jest to 50 bodeg.
Najpierw była krótka prezentacja regionu, a potem próbowaliśmy 8 win, podobnych (ponad 90% winogron w tym regionie to szczep Tinta del Toro), a jednocześnie bardzo różnych. Calość degustacji prowadził hiszpański sommelier Miguel, człowiek kochający wino i znający się naprawdę na rzeczy.
Degustacja nie ograniczyła się jedynie do próbowania, ale naszym zadaniem była też ocena każdego wina obejmująca ocenę techniczną tzn. kolor, bukiet, smak; ocena punktowa wg skali Roberta Parkera (wina mieściły się w przedziale 70-90 pkt) oraz krótki kometarz do czego i komu wino polecamy.
Najwięcej punktów (po przeliczeniu wszystkich ocen) uzyskało wino Arco de Guia z Cepas Y Bodegas S.L. rocznik 2008. Mnie bardo smakowały rownież Cardorum Issos rocznik 2007 i Castillo de Monte La Reina Roble rocznik 2009.
Wino, ktore wspólnie wczoraj wybraliśmy, trafi do jednego z zestawów oferowanych przez klub 6 win.
Przekonywano nas wczoraj, że dobor wina do zestawów to ciężka praca - zazwyczaj testy obejmują ponad 300 rodzajow wina aby wybrać ostatecznie zestaw 6 win. Może i ciężka praca, ale wczorajszy wieczór był bardzo przyjemny - aromaty win, z mocno wygrzanych w hiszpańskim słońcu winogron, pozwoliły mi na kilka chwil oderwać się od mroźnej zimy i jej uciążliwości.

Do wiosny coraz bliżej

2011-02-19T12:36:00.000+01:00

Przechorowaliśmy się prawie wszyscy, stąd moje milczenie. Ciągnęło się to długo, jedna infekcja przechodziła w następną itd. Mnie też dopadło mocno - gwałtowna angina z wysoką gorączką. A że leczymy się homeopatycznie to kuracje trwają nieco dłużej niż przy leczeniu tradycyjnym. Za to unikamy antybiotyków i innej chemii.
Teraz już doleczamy zapaleniu ucha u najmłodszej pociechy - przed nami kontrole i rekonwalescencja.
Byłam tak zmęczona, a potem chora, że nie miała siły na robótki. Ale powoli wszystko wraca na utarte tory i chęć do robótek też, szczególnie, że aura mało sprzyjająca.

U mnie za oknem znów zupełnie biało.

Skończyłam spory projekt - sweter robiony w całości techniką entrelac, w okrążeniach.

Zaczęłam od dekoltu - nabrałam oczka z łańcuszkiem pomocniczym, żeby potem zrobić golf.

W kolejnych okrążeniach dodawałam po jednym oczku w każdym kwadracie, co poszerzało robotkę.

Zaczęłam od kwadratu na 4 oczka, a w korpusie kwadrat ma 10 oczek.

Po zrobieniu karczku odłożyłam po 4 kwadraty na rękawy, dodałam pod pachami po 1 nowym kwadracie i wykończyłam korpus.

Zamknęłam dół i rękawy techniką i-cord bind off.

W rękawach od razu ujmowałam oczka - po 1 oczku w kazym kwadracie w co drugim okrążeniu - docelowo kwadrat na 7 oczkach.

Golf jest spory - dekolt jest duży więc golf nie przylega, ale przyjemnie grzeje. Na golfie dodałam po 1 oczku w kwadraciku tylko 1 raz - kwadraty na 5 oczkach. Zamknęłam oczka w golfie tradycyjną entrelacową metodą - dzięki temu brzeg jest dość luźny i ładnie się układa.

Sweter ma dwie, zupełnie różne strony,

a że dekolt jest symetryczny można go nosić dowolnie.

Dane techniczne:

włóczka Magic Fine, 45 dkg na rozmiar 44/46, druty nr 3,75

A tym czasem, choć wiosna coraz bliżej i z targu przywiozłam dziś piękne tulipany, którymi się tutaj podzielę:

Na drutach mam kolejny Leaf Top, tym razem w kolorach jesieni (Padisah). Ten wzór wszedł już na stałe do mojej kolekcji. Polecwm go naprawdę gorąco bo jest dość łatwy, a naprawdę efektowny i uniwersalny. Nadaje się zarówno na kamizelki jak i na bluzeczki.

CIągle zimowo

2011-01-29T14:50:00.000+01:00

Za oknem znów zima jak się patrzy - małżonek zażywa biegówek w każdej wolnej chwili, ja trochę spacerów, ale kisimy się też w domowych pieleszach, bo mały przez cały tydzień był mocno przeziębiony. Najgorsze już minęło i powoli wszystko wraca do normy.

Mimo tego zimowy komplet już skończony. Pierwotnie szukałyśmy z koleżanką włoczki w jasnych turkusach i ewentualnie zieleniach, ale ciągle nam umykały - znikały z wirtualnych półek tuż przed zamówieniem. Skończyło się na Padisah w odcieniach czerwieni z fioletem.

Włóczka moja ulubiona - świetna w robocie, dość wydajna i jeszcze te kolory.

Jedna uwaga do kolorów - trzeba nadzwyczaj uważnie oglądać motki bo są różnie wybarwione - jedne mocno, inne słabiej. Przy swetrze byłby to niemiły zgrzyt, a robienie z dwóch motków ze zmianą co 2 rzędy chyba zburzyłoby urodę tej włóczki.
Dane techniczne - czapka druty 3,75 (żeby byla cieplutka), szalik druty 4,5 , razem 2 motki - szalik nie jest bardzo długi, ale takie było zamówienie. Na pełnowymiarowy komplet (z frędzlami) polecam 3 motki, chyba że ściegi gładkie, bez warkoczy to pewnie 2 też wystarczą.

I jeszcze, z kronikarskiego obowiązku, kolejne bolerko. Tu rozmiar 44/46, zużycie włóczki: trawka 12-14 dkg (około 250 metrów), cienka (Ixia) - 6-7 dkg (około 200 metrów).

Z mojej okolicy

2011-01-22T16:15:00.000+01:00

Las przywitał nas na sobotnim spacerze zimowo, w takiej niezłej odmianie zimy - białej ale niezbyt mroźnej i śniegu tylko troszkę. Synkowi tłumaczyłam już od rana, że na spacerze będziemy szukać sarenek - w tym roku spotykamy je naprawdę często.

I dziś też były:

Ja zajęlam się fotografowaniem przedziwnej sosny - na pniu w odstępach 30-50 cm są pierścienie igieł wyrastających bezpośrednio z pnia

i ledwie zdążyłam zobaczyć sarnie zady.

A sosna wygląda tak:

I jeszcze linia telefoniczna w XXI wieku

(chyba z powinnam napisać z XIX wieku), ale podobno to może działać.

A na naszym tarasie zima bawi się w ciepło-zimno:

Jest też kolejne bolerko - zielone mohery:

To połączenie moheru Deja Vu i Angora de Lux - drut nr 7; 5,5 i 3,5. Zużyłam jeden motek moheru i 1/2 motka angory na rozmiar M/L. Pierwszy raz robilam coś z moheru Deja Vu i nitka bardzo mi się podoba, a Angora jak zawsze super w robocie i wydajność ekstra.

I jeszcze filcowanie.

Zrobiłam korale (w zasadzie dżdżownice) z Magica,

połączyłam je z drewnianymi kulkami.

artesanka odpowiada (10)

2011-01-16T16:28:00.000+01:00

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze - cieszy mnie bardzo, że są.

Tytułem wstępu

Nie na wszystkie prośby (również te mailowe) jestem w stanie odpowiedzieć - nie mam duszy kronikarza i nie robię notatek przy swoich pracach. Jeśli jednak tylko mam odpowiedni schemat czy wiem jak coś zrobić staram się odpisać w miarę szybko, choć nie zawsze się jest to od razu. Na uniwersalne pytania odpowiadam na blogu bo może przydadzą się też innym.

A więc do rzeczy.

Aniu, pomysł frędzli wzdłuż szalika zaczerpnęłam z książki Nicky Epstein "Knitting on the edge".

Ta książka to kopalnia pomysłów wykończeniowych, w tym również frędzli.
Frędzle pokazane w tym poście to dodatkowe 5 oczek szerokości szalika - ścieg pończoszniczy.W ostatnim rzędzie zamyka się wszystkie oczka poza przeznaczonymi na frędzle. Te frędzlowe oczka pruje się. Po spruciu frędzle nie są zbyt imponujące, choć dość długie. Dopiero po zmoczeniu i wysuszeniu ładnie się skręcają. W książce jest również propozycja rozcięcia frędzli na końcach.

Noro - zamiast skarpetek

2011-01-16T11:00:00.004+01:00

Już jest, a nawet był już noszony - sweterek z Noro Kureyon Sock. Włóczka rewelacyjnie wydajna - na ten sweterek, rozmiar 44 zużyłam 2 motki (20 dkg) włóczki, druty nr 3,25.

Sweter zaczęłam od góry, tak jak poncho.

Po oddzieleniu rękawów dalej dodawałam oczka

przy środkowym warkoczu i analogicznie z tyłu.

Jednocześnie zdejmowałam oczka po bokach.

Dzięki temu pasy na sweterku układają się ukośnie.

Włóczka jest bardzo ciekawa, ma zmienną grubość - tak jakby była ręcznie przędziona.

Kolory to sprawa indywidualna - mnie ten zestaw bardzo przypadł do gustu.

Niby szaro z nutą fioletu i zieleni, ale turkus bardzo ożywia ten zestaw.

Liściasty top z Ulmo

2011-01-15T14:53:00.000+01:00

Przy takiej pogodzie jak za oknem czasu na robótki jakby więcej,

bo weekendowe spacery zawieszone do czasu ustąpienia lokalnych podtopień.

Nosa z domu nie chce się wystawiać.

Po pierwsze liściasty top - tym razem na zamównie - nareszcie coś w rozmiarze mojego manekina. Zrobiłam wg schematu, z minimalną modyfikacją rękawa:

Po pierwsze rękaw jest dłuższy, co było potrzebne z uwagi na ściślej zebrany dekolt.

Po drugie pacha - dodałam 10 zamiast 4 oczek, a potem zebrałam 2 razy po 1 oczku z każdej strony pachy. Dzięki tem rękaw jest zgrabny . Bawełna Ulmo zachwyciła mnie. Nie wiem jak będzie w noszeniu, ale w robocie jest bardzo przyjemna i nie wyciąga się. Wydajność niezła - na ten top w rozmiarze około 38 zużyłam 22 dkg, robiąc na drutach 4 mm (fragmenty ściegiem francuskim na 3,25).
I jeszcze o kolorach - robiłam z 2 motków na zmianę i efekt kolorystyczny jest świetny, chociaż zmiana nitki wymaga uwagi.

Filcowanie chwilowo w bardzo ograniczonym wymiarze. Zrobiłam 3 nowe broszki - dwie ze sprawdzonego Magica, i trzecią z niebieskościami i fioletem z Magic Surf.

Magic Surf po filcowaniu wygląda rewelacyjnie - nie sposób domyślić się, że kwiatek został zrobiony na drutach. Chyba czas pomyśleć o kolejnej torebce.

Noro - zapowiedź

2011-01-10T22:30:00.000+01:00

Na razie tylko zapowiedź, bo gotowy wyrób w suszeniu.

Poza tym w tygodniu czyli wieczorami nie ma światła do zrobienia zdjęć całości.

Różności (2)

2011-01-09T16:14:00.000+01:00

Jeszcze w czwartek było tak pięknie - w lesie zatrzęsienie tropów saren, jeleni, zajęcy i lisów, a także ptactwa i innego drobiazgu, a dziś szaro, buro i ponuro. Co prawda mój czteroletni synek prorokuje, że wiosna już zaraz do nas przyjdzie, ale to chyba niestety tylko marzenia.

Dziś humor poprawił nam koncert "Karnawał z orkiestrą" - podobał się dzieciom, a dorośli też sie nie nudzili. W repertuarze fragmenty "Carmen" Bizeta, "Marsz słowiański" Dvoraka, "Marsz weselny" Mendelssohna, "Karnawal w Wenecji" i dwa utwory Straussów. Muzyka na żywo to zupełnie coś innego niż te same utwory w domowym zaciszu. I jeszcze osobowość dyrygenta - Jana Miłosza Zarzyckiego. Kolejny raz dzieci zostały potraktowane serio i doceniają to, naprawdę.

Przy okazji dziekuję moim przyjacioło, z których abonamentów mogliśmy dziś skorzystać.

A robótkowo kolejny Leaf Top - na razie karczek.

Tym razem z bawełny Ulmo - kupionej na ebayu.

W zasadzie nie lubię grubej bawełny, ale zauroczył mnie zestaw kolorów i skusiłam się.

Warto było - bawełna znakomita w robocie, tu druty nr 4.

Kolory świetne chociaż mam jedną bardzo praktyczną uwagę. Kupiłam 4 motki i śmiało mogę powiedzieć, że jedna para motków ma inny odcień niż druga. W związku z tym, robiąc w okrążeniach, zmieniam nitkę po każdym rzędzie i efekt jest bardzo ciekawy.

Jednak gdybym miała 1 motek jaśniejszy i 3 ciemniejsze byłabym w nielada kłopocie jak zrobić top, żeby tego nie pokazać.

Z tym samym problemem - znaczącej różnicy odcieni cieniowanej włoczki - spotkałam się przy innej włóczke Araucanii Ranco Multy. Tam różnica jest nawet bardziej widoczna - mam dwa motki cieniowanych brązów - w jednym dwa razy więcej mleka niż w drugim.

Do Świętego Mikołaja po raz drugi,

2011-01-02T17:21:00.000+01:00

ale najpierw podziękowania - bardzo dziękuję za wszystkie życzenia.

Cieszą mnie ogromnie każde z osobna i wszystkie razem :-)

Kolejny nadzwyczaj udany prezent - dziękuję M.

Tym razem zielono na białym. Następna tunika- kamizelka - znów dla mnie, ale zaczęłam się zaliczać do grona zmarźlaków i trudno.

Dostałam trzy motki Landscapes (100% wełny) i starczyło z niewielkim zapasem na Leaf Top. Wzór jest prosty dla osób przyzwyczajonych do opisów, a nie schematów. Ponad połowę czasu zajmuje karczek, a potem już z górki - nawet nudnawo.

Druty 4,5 mm, zużyłam 2 i 3/4 motka.

Tutaj na wietrze, co naprawdę utrudniało fotografowanie,

ale nawet w zacisznym ogrodzie hulał dziś wiatr.

W Nowym Roku

2010-12-31T15:55:00.000+01:00

wszelkiej pomyślności,

mnóstwa udanych projektów, tych dziewiarskich i nie tylko,

a także wielu miłych niespodzianek

i paru wolnych chwil na bujanie w obłokach

życzę wszystkim odwiedzającym

artesanka

Do Świętego Mikołaja

2010-12-29T14:52:00.000+01:00

Oto co powstało z Katii Azteca, którą znalazłam pod choinką:

Pierwotny plan był inny tzn. też kamizelkowy, ale w zupełnie innym fasonie. Ten jest inspirowany modelem z "French girl knits". Dwie połówki robione oddzielnie - od pachy w kierunku środka pleców i przodu, w jednym kawałku. Nabrałam 35 oczek dwustronnych na boki, 50 oczek na okrążenie pachy i przełożyłam 35 oczek na bok. Przerobiłam 37 rzędów na wszystkich oczkach. Tak samo zrobiłam drugą poołówkę. W drugiej z połówek przerobiłam dodatkowo na 54 oczkach 14 rzędów na środek pleców. Obie części zeszyłam bez zamykania oczek. Całość (przody, tył dekoltu, dół) obrobiłam 16 rzędami podwójnego ściągacza robionymi na okrągło, przy czym w rogach na dole dobierałam co drugi rząd dwa oczka - na zdjęciu poniżej, fragment ściegiem francuskim.

Dane techniczne: druty 5,5 mm, zużycie włóczki 3 motki, na rozmiar 44. Robótka błyskawiczna, zero szycia.

Dziękuję bardzo Mikołaju za super prezent.

P.S. Landscapes też już na drutach i zapowiada się ciekawie.

Kolorowy zawrót głowy trwa

2010-12-25T12:07:00.014+01:00

Nie poddaję się szarości (z każdym dniem śnieg coraz bardziej bury) tylko wrzucam na druty kolejne kolorowe motki.

Ten komplet powstał z jednego motka Magica, ktory został mi po wykonaniu torebki.

Czapka wg schematu, ktory znalazłam na blogu Effci. Nieco go zmodyfikowałam - zrobiłam 10, a nie 7 cząstek.

Szalik w zasadzie jako próbka frędzli z prutego brzegu dzianiny za książką " Knitting on the edge". Przy okazji polecam to wydawnictwo - inspirujące nadzwyczaj.

I jeszcze naszyjniki - wg poleconego przez Truscaveczkę schematu. Też polecam - robi się nieskomplikowanie, a efekt bardzo ciekawy. Dłuższy naszyjnik w odcieniach różu z Lace Merino na drutach nr 2 (nie lubię takich cienkich, ale to mała robotka więc da się znieść) - 27 dziurek, wielobarwny z Magic Fine - druty nr 3,25, dziurek zgodnie z opisem 16.

Wesołych Świąt

2010-12-24T12:07:00.000+01:00

Wszystkim odwiedzającym mojego bloga

życzę Wesołych Świąt w rodzinnym gronie,

dużo zdrowia i wielu radości,

takich codziennych i tych wspaniałych, wprawiających w zachwyt.

artesanka

P.S. A na zdjęciu stroik przygotwany przez w przedszolu przez mojego synka

Znów kolorowo

2010-12-19T18:46:00.000+01:00

Za oknem ciągle biało, a nawet z każdym dniem coraz bardziej biało. Przygotowania do Świąt coraz bardziej pośpieszne, ale w tym roku moi synowie pozgłaszali się do samodzielnego wykonania potraw, więc perspektywę mam całkiem przyjemną.
I udało mi się znaleźć chwilę na obfotografowanie, chyba już ostatnich przedświatecznych robótek, bardzo, bardzo kolorowych.
Torebka zrobiona już kilka tygodni temu, teraz wykończona.
Po pierwsze może być w tonacji ciepłej.

Po drugie nieco chłodniejszej czyli z drugiej strony.

Po trzecie z kwiatkiem.

I jeszcze podszewka i zapięcie na zamek magnetyczny.

A także kwiatek solo.

I ostatnie, już naprawdę ostatnie, mikołajowe zamówienie, też nadzwyczaj kolorowe.

I do kompletu oczywiście kwiatek.

I jeszcze kulturalnie - dziś bylam z moim 4-letnim synkiem na koljenym koncercie dla dzieci, który był zatytuowany "Muzyka pod choinkę". Całą pierwszą część zajęła inscenizacja "Krakowiaków i górali" - niezbyt trafiony pomysł, gdyż na koncerty przychodzą dzieci w wieku do 7-8 lat. Większość widowni nudziła się, bo ani muzyka bardzo zajmująca, ani fabuła ciekawa - ja też nie byłam zachwycona.

Na szczęście druga część była znacznie ciekawsza - dzieci ze szkoły muzycznej prezentowały utwory na pojedyncze instrumenty lub z towarzyszeniem fortepianu, a na koniec perełka - 4 kolędy w wykonaniu chóru ze szkoły muzycznej.

Secretpalowa niespodzianka

2010-12-13T21:19:00.000+01:00

Niespodzianki są miłe, a ta w szczególności.

Dziś dostałam przesyłkę w ramach secretpalowej zabawy, a w niej same cudeńka - wszytko tak wspaniałe, że nie wiem co jest tym naj, naj. Ale do rzeczy - 2 motki włóczki Prestige w kolorze wiśniowym - marzy mi się chusta z takiej właśnie (nieco grubszej niż zwykle włóczki), motek brązowego merino extrafine - też szalowo-chustowy, drewniane korale - ach kolory, kolory, wrocławskie podkładki pod kubki - rozjaśnią mi grudniowe mroki, zielona herbata i marcepanowe smakołyki - ulubione, a także moc słomkowych ozdób na choinkę - baardzo takie lubię. I aromatyczna torebka - zapachniało Świętami.

Komplet i nie tylko

2010-12-12T13:38:00.000+01:00

Za oknem buro i ponuro - w lesie śnieg sublimuje i unosi się w postaci mgły. Wszystko mokre i śliskie - takiej zimy wcale nie lubię.

Na pociechę kilka kolorowych spinek - małe kawałki dziany sfilcowałam,

przyszyłam do zapięć i gotowe. Lubię takie szybkie drobiazgi.

I jeszcze ostatnie przedświąteczne zamówienie:

Kolory przekłamane, ale światła naturalnego jak na lekarstwo.

Całość w oparciu o schematy z Dropsa: wzór warkocza i fason znajdziecie w linkach.

Włóczka: Ideal i Angel robione razem - bardzo ciekawy efekt połączenia. Całość miękka i przyjemna w dotyku, a przy tym cieplutka.

Druty nr 3,75, zużycie włóczki - około 3,5 motka Ideal i 1,5 motka Angel. Uprzedzam, że szalik czy też z angielskiego neckwarmer (czyli ogrzewacz karku, co tu bardzo pasuje) to całkiem spora robótka, wymagająca uwagi, bo warkocz i skrócone rzędy.

A przedświątecznie melduję, że pierwsza partia pierniczków upieczona i oczywiście makaroniki - taka moja własna świąteczna tradycja.

Przygotowania do Świąt rozpoczęte

2010-12-07T22:48:00.000+01:00

Skończyłam kolejne dwa bolerka na zamówienie.

Machnęłam kilka broszek. Przede mną jeszcze tylko komplet (czapka + szalik) z Ideala z Angelem, w pięknym granacie. Połączenie włóczek naprawdę ciekawe - znakomita miękkość i ciekawszy kolor niż każdej włóczki oddzielnie.

A dziś ruszyłam w przedświąteczny bój - przygotowałam masę makową - teraz ją zamrożę i makowce upiekę tuż przed Wigilią. I jeszcze bakalie do keksa - pokaźna misa czeka jeszcze na suszone śliwki i żurawinę, o ktorych zapomniałam.

A najmłodsza latorośl zamowiła się już na pieczenie pierniczków, więc najpóźniej w weekend przygotowań ciąg dalszy.

I jeszcze słów kilka o muzyce - za nami kolejny koncert dla dzieci. Tym razem grala Orkiestra Świętego Mikołaja - ciekawa muzyka ludowa, w wyborze miłym dla ucha. Młodego bardzo interesowały instrumenty na których grała orkiestra.

Od kiedy nabyliśmy "Małą orkiestrę" (książka z płytą CD) codziennie ogląda książkę i słucha płyty. Dzięki temu rozróżnia coraz lepiej dźwięki poszczególnych instrumentów.

Książke polecam dla małych i dużych dzieci - podstawowa, ale ciekawa edukacja muzyczna.