Remanenty i oznaki wiosny

Tak się złożyło, że w ostatnim tygodniu zdjęłam z drutów całą serię czapek, choć wiosna coraz wyraźniejsza.

Zielona to już pokazywany wcześniej arbuz - poprzedni został w pociągu. Ten jest cieńszy, po prostu wiosenny. Jasno zielona nitka to akryl, a ciemna to mieszanka wełny z akrylem, po 3-4 dkg każdej włóczki, druty nr 3,5.

Żółto-niebieską czapkę już pokazywałam, ale dorobiłam do niej minigolf. Ściegiem angielskim czyli półpatentem. Z jeden strony jest bardziej niebieski, a z drugiem mocniej żółty. Włóczka bardzo miła - wełna z akrylem, z przeznaczeniem dla dzieci.

To prawdziwie zimowa czapka - w pierwotnym zamyśle miała być dwustronna, ale pompon to uniemożliwił. 

Tak wygląda lewa strona - pierwotnie prawa. Zużyłam (razem z pomponem) po 5 dkg granatowej i czerwonej włóczki - dosyć grubej, ale tu przerabianej na drutach nr 4,5.

I ostatnia różowo-śliwkowa czapka, naprawdę dwustronna. Do kompletu z szalikiem, na prawdziwą, mroźną zimę. Włóczka to mieszanka wełny, alpaki i akrylu, przerabiana na drutach 5,5 - czapka i na drutach 7 - szalik.

Na cały komplet zużyłam 3 motki - 2 różowe i 1 śliwkowy.  Szalik jest całkiem pokaźny - około 28 cm szerokości i 1,6 metra długości.

A to wiosenny akcent z resztki Noro - warkocz na szyję.

Zaczęłam sznurek i robótka się zagubiła - szukając drutów natknęłam się na nią i dokończyłam. 

Pora dekoltów się zbliża więc naszyjnik całkiem na czasie.

W lesie śnieg prawie całkiem stopniał - to ta sama szkółka co na zdjęciu sprzed tygodnia (wtedy pod śniegową pierzynką).

A tak wyglądają drogi - tam gdzie śnieg był ubity jest mokry lód, gdzie indziej błoto i kałuże.

W ogrodzie spotkałam za to całkiem wiosennego gościa, choć okoliczne stawy jeszcze ciągle mocno zalodzone.

Entrelac na powitanie wiosny

Kolory Sekku są wyjątkowe, ale cienkość tej nitki (420m/50g) ogranicza jej zastosowanie. A ja miałam w planach bluzkę. Długo szukałam nitki, która mogłaby być tłem dla Sekku i w końcu znalazłam w zapasach 2 motki fioletowej Ambre. Pasowała świetnie, wiec dokupiłam jeszcze 4 motki i zaczęłam od góry.

Oczka brzegowe zostawiłam otwarte, aby wykończyć dekolt dopiero po wykonaniu całości. Zaczęłam od 24 kwadratów, każdy na 3 oczkach. W kolejnych okrążeniach powiększałam kwadraty, aż do 7 oczek.

Na rękawy oddzieliłam po 4 kwadraty, a pod pachami dodałam po 1 kwadracie. Dalej przerabiałam oddzielnie tułów (18 kwadratów) i rękawy (każdy z 5 kwadratów).

Rękawy zrobiłam z resztki fioletowej Sonaty - można to zauważyć oglądając uważnie, ale w połaczeniu z Sekku nie przeszkadza to w niczym. Ambre wykończyłam na tułów - zostało mi 50 cm.

Mój manekin jest malutki i bluzka wygląda na nim jak sukienka.

Rozłożona na płasko wygląda tak. Dół wykończyłam oczkami rakowymi (Sonatą), bo bardzo się rozciągał.

Mam jeszcze takie spostrzeżenie - im mniejsze kwadraty tym wolniej przybywa dzianiny, bo sporo czasu zabiera nabieranie oczek i odwracanie robótki.

Na pożegnanie zimy

Pod oknami zakwitły wreszcie krokus.

W lesie jeszcze bardzo śnieżnie.

Młodych drzewek nie widać spod śniegu.

Tylko leszczyna się odważyła. 

A ja w końcu zmogłam szarą Cashmirę Fine i Regię Batik Design. Zabierała się do tych włóczek już sama nie wiem ile razy. Próbowałam oddzielnie - tunika i szal, i razem - miał być szal w fale i ciągle nie byłam zadowolona. Zabierałam na kolejne wyjazdy, ale nie byłam zadowolona z próbek i odkładałam do szuflady.

Tunika powstała z inspiracji Doroty. 

Moje zmiany to plisy wykonane ryżem i rozmiar golfu.

U mnie golf jest wielki, bo ciągle mi zimno w szyję.

Tunika jest długa i dobrze się nosi- zdążyłam wypróbować w ostatnie chłodne dni.

Robótka idealna na podróż - robiona od dołu wymaga uwagi dopiero na wysokości rękawów. A potem golf znów bez patrzenia.

Całość robiłam na drutach nr 5,5; a golf na drutach nr 7.

Zużyłam niecałe 2 motki Regii i prawie 3 Cashmiry Fine.

I jeszcze wiosenna czapka, z włóczki kupionej w Padwie - mieszanki wełny i akrylu.

Schemat wzoru znajdziecie tutaj - splot w kratkę. 

Moja modyfikacja - zamiast 1 oczka prawego ciemną wełną robiłam 2 oczka prawe ciemną wełną. Liczba oczek podzielna przez 3. Taka modyfikacja ułatwia zbieranie oczek.

Nabrałam 96 oczek, druty nr 3,5. Zużyłam około 4 dkg żółtej i 3 dkg niebieskiej włóczki.

A lewa strona wygląda tak.

P.S. To tylko chwilowy oddech od entrelaca.

Już niedługo wiosenna bluzka wykonana tą techniką.

Wielkanocnie z Włoch

Tydzień temu ruszyliśmy na południe, na poszukiwanie wiosny.

Najpierw znaleźliśmy miejsca mniej i bardziej deszczowe, ale wczoraj w Weronie spotkaliśmy prawdziwie wiosenne, kwitnące magnolie.

Wcześniej w Mediolanie odwiedziliśmy sklep z włóczkami - wybór ogromny, ale ceny zaporowe. Za to w Padwie na targu na Piazza Prato della Valle znalazłam stoisko z włóczką, w całkiem przystępnych cenach. Niestety lało tak, że nie mam żadnych zdjęć.

Wszystkim życzę rodzinnych Świąt i słonecznej, pogodnej wiosny.

Z bielą, nie tylko w tle

Wcale nie w kwadraty, choć kolorowo i entrelac kusił mnie bardzo. To melanżowe połączenie wiskozowej włóczki Ibiza i Noro Sekku (powoli ubywa zapasów).

Tak zaczęłam letnią, raglanową tunikę, robioną na okrągło od góry. Nie byłam jednak zadowolona z efektu, a rozmiar - po oddzieleniu rękawów - okazał się nie odpowiedni. I choć początkowo wcale nie miałam na to ochoty sprułam wszystko, bo wpadłam na pomysł białych plis, robionych razem z całością, ale ryżem. 

Białe plisy znalazły się przy dekolcie, na zakończeniu rękawów i w talii.

Plisa przy dekolcie jest wąska (6 oczek), podobnie jak na rękawach. Plisa w talii jest szeroka, dla podkreślenia figury (na razie tylko manekina).

Plisa kończy się prosto, bez łączącego obie części plisy trójkąta. Zadecydowały o tym przede wszystkim trudności techniczne, ale efekt jest całkiem ciekawy.

Raglan robiony klasycznie, oczka na dekolt dobierane w co 4 rzędzie 1 oczko, przed/za plisą.  Druty nr 3 i 3,25, na całość zużyłam około 1,5 motka Ibizy i prawie 2 motki Sekku.

Tunika jest lekka i cienka - w sam raz na letnie dni (a tu nawet wiosny za oknem nie widać).

I jeszcze jeden drobiazg, na bazie opisu z ravelry. Torba jest bardzo elastyczna i mocno się wyciąga po zapakowaniu - raczej nadaje się na włóczki, pieczywo i inne lekkie rzeczy niż na warzywa czy owoce. Szeroka rączka jest rzeczywiście super wygodna. 

Zrobiłam ją z Cotton Gold i resztki idealnie pasującej niebieskiej bawełny, bo Cottonu mi zabrakło - torba jest nieco większa niż w oryginale.

W poszukiwaniu wiosny wyruszam na południe - dam znać co słychać po drugiej stronie Alp. Jeszcze tydzień temu było chłodno i sztormowo, ale bądźmy dobrej myśli. 

W końcu co roku wiosna przychodziła więc i w tym roku przyjdzie.

Kwadratowe i w kwadraty czyli entrelacowe poduszki

Entrelac nadal króluje, tym razem coś dla domu. 

Z resztek, żeby zrobić nieco miejsca we włóczkowych szufladach. 

Zaczęłam od rzędu 4 pomarańczowych kwadratów, a dalej w okrążeniach. 

W ostatnim rzędzie 4 trójkąty i 4 kwadraty - na zakładkę.

Górna krawędź wykończona szydełkiem, z pętelkami na guziki.

Poszewki są nieco większe niż poduszki - entrelac się nie naciąga i jest wypukły.

W zapasach nie znalazłam brązu o grubości pasującej do pomarańczowej, nieco grubszej nitki bawełny z wełną, więc połączyłam 2 nitki w brązach. Jak to przy resztkowych robótkach bywa zabrakło mi nieco brązowej Himalaya Mercan - w niższym rzędzie brązowych rombów, w melanżu z jaśniejszą, matową bawełną. Zastąpiłam ją inną, brązową bawełną z połyskiem (górny rząd) i różnica jest naprawdę niewielka - tym bardziej, że te kwadraty są z tyłu poduszki.
Druty nr 5, spore zużycie bo około 25 dkg włóczki na poduszkę.